Perquam gratae nobis fuere literae tuae plenissimae illa
humanitate, proximis hisce diebus ad nos datae, in quibus
Dublinensis Academiae nomine moerorem nostrum de obitu Viri
illustrissimi Petri Francisci Xaverii de Ram, tuae doloris
participatione levare voluisti, unaque significasti
Dublinensem Academiam jam nunc hoc quoque curare, ut brevi,
in suo coetu, oblato peculiari Sacrificio, publicis votis
precibusque aeterna requies animae illustrissimi Viri a Deo
expectatur.
Itaque facere non possum, Magnifice Rector, quin nostrae
Academiae nomine tibi gratias quam maximas agam tam ob hoc
germanae caritatis indicium quam ob illam doloris officiosam
significationem.
Immanem profecto jacturam facimus in amissione Viri qui, ut
recte dicis, Magnifice Rector, renascentis Lovaniensis
Academiae quodam modo pater fuit, et diuturno tempore
gubernator prudentissimus, et praecipuum ejus lumen et decus
et ornamentum; quem nos quidem eodem desiderio lugemus quo
filii parentem.
Reliquum est, ut Dublinensi Academiae, quam tu, Magnifice
Rector, sapientissime moderaris et nos praecipuo quodam
amore complectimur, prospera quaevis exoptemus; quod magnam
certe partem praestiterimus, si, quod enixe facimus, Deum
precamur ut te illi Academiae quam diutissime servet.