LXXXXVIIII.

Surripui tibi, dum ludis, mellite Iuventi,

Suaviolum dulci dulcius ambrosia.

Verum id non inpune tuli: namque amplius horam

Suffixum in summa me memini esse cruce,

Dum tibi me purgo nec possum fletibus ullis 5

Tantillum vostrae demere saevitiae.

Nam simul id factumst, multis diluta labella

Abstersti guttis omnibus articulis,

Ne quicquam nostro contractum ex ore maneret,

Tamquam conmictae spurca saliva lupae. 10

Praeterea infesto miserum me tradere Amori

Non cessasti omnique excruciare modo,

Vt mi ex ambrosia mutatum iam foret illud

Suaviolum tristi tristius helleboro.

Quam quoniam poenam misero proponis amori, 15

Numquam iam posthac basia surripiam.

The Carmina of Caius Valerius Catullus · 第 311 / 372 题