LXXXXI.

Non ideo, Gelli, sperabam te mihi fidum

In misero hoc nostro, hoc perdito amore fore,

Quod te cognossem bene constantemve putarem

Aut posse a turpi mentem inhibere probro,

Sed neque quod matrem nec germanam esse videbam 5

Hanc tibi, cuius me magnus edebat amor.

Et quamvis tecum multo coniungerer usu,

Non satis id causae credideram esse tibi.

Tu satis id duxti: tantum tibi gaudium in omni

Culpast, in quacumque est aliquid sceleris. 10

The Carmina of Caius Valerius Catullus · 第 287 / 372 题