LXIIII.

Peliaco quondam prognatae vertice pinus

Dicuntur liquidas Neptuni nasse per undas

Phasidos ad fluctus et fines Aeetaeos,

Cum lecti iuvenes, Argivae robora pubis,

Auratam optantes Colchis avertere pellem 5

Ausi sunt vada salsa cita decurrere puppi,

Caerula verrentes abiegnis aequora palmis.

Diva quibus retinens in summis urbibus arces

Ipsa levi fecit volitantem flamine currum,

Pinea coniungens inflexae texta carinae. 10

Illa rudem cursu prima imbuit Amphitriten.

Quae simulac rostro ventosum proscidit aequor,

Tortaque remigio spumis incanduit unda,

Emersere freti canenti e gurgite vultus

Aequoreae monstrum Nereides admirantes. 15

Atque illic alma viderunt luce marinas

Mortales oculi nudato corpore Nymphas

Nutricum tenus extantes e gurgite cano.

Tum Thetidis Peleus incensus fertur amore,

Tum Thetis humanos non despexit hymenaeos, 20

Tum Thetidi pater ipse iugandum Pelea sanxit.

O nimis optato saeclorum tempore nati

Heroes, salvete, deum genus, o bona matrum

Progenies, salvete iterum _placidique favete_.

Vos ego saepe meo, vos carmine conpellabo,

Teque adeo eximie taedis felicibus aucte 25

Thessaliae columen Peleu, cui Iuppiter ipse,

Ipse suos divom genitor concessit amores.

Tene Thetis tenuit pulcherrima Nereine?

Tene suam Tethys concessit ducere neptem,

Oceanusque, mari totum qui amplectitur orbem? 30

Quoi simul optatae finito tempore luces

Advenere, domum conventu tota frequentat

Thessalia, oppletur laetanti regia coetu:

Dona ferunt prae se, declarant gaudia voltu.

Deseritur Cieros, linquunt Phthiotica tempe, 35

Crannonisque domos ac moenia Larisaea,

Pharsalum coeunt, Pharsalia tecta frequentant.

Rura colit nemo, mollescunt colla iuvencis,

Non humilis curvis purgatur vinea rastris,

Non falx attenuat frondatorum arboris umbram, 41

Non glaebam prono convellit vomere taurus, 40

Squalida desertis rubigo infertur aratris.

Ipsius at sedes, quacumque opulenta recessit

Regia, fulgenti splendent auro atque argento.

Candet ebur soliis, collucent pocula mensae, 45

Tota domus gaudet regali splendida gaza.

Pulvinar vero divae geniale locatur

Sedibus in mediis, Indo quod dente politum

Tincta tegit roseo conchyli purpura fuco.

Haec vestis priscis hominum variata figuris 50

Heroum mira virtutes indicat arte.

Namque fluentisono prospectans litore Diae

Thesea cedentem celeri cum classe tuetur

Indomitos in corde gerens Ariadna furores,

Necdum etiam sese quae visit visere credit, 55

Vt pote fallaci quae tum primum excita somno

Desertam in sola miseram se cernat arena.

Inmemor at iuvenis fugiens pellit vada remis,

Inrita ventosae linquens promissa procellae.

Quem procul ex alga maestis Minois ocellis, 60

Saxea ut effigies bacchantis, prospicit, eheu,

Prospicit et magnis curarum fluctuat undis,

Non flavo retinens subtilem vertice mitram,

Non contecta levi + velatum pectus amictu,

Non tereti strophio lactantes vincta papillas, 65

Omnia quae toto delapsa e corpore passim

Ipsius ante pedes fluctus salis adludebant.

Set neque tum mitrae neque tum fluitantis amictus

Illa vicem curans toto ex te pectore, Theseu,

Toto animo, tota pendebat perdita mente. 70

A misera, adsiduis quam luctibus externavit

Spinosas Erycina serens in pectore curas

Illa tempestate, ferox quom robore Theseus

Egressus curvis e litoribus Piraei

Attigit iniusti regis Gortynia tecta. 75

Nam perhibent olim crudeli peste coactam

Androgeoneae poenas exolvere caedis

Electos iuvenes simul et decus innuptarum

Cecropiam solitam esse dapem dare Minotauro.

Quis angusta malis cum moenia vexarentur, 80

Ipse suom Theseus pro caris corpus Athenis

Proicere optavit potius quam talia Cretam

Funera Cecropiae nec funera portarentur,

Atque ita nave levi nitens ac lenibus auris

Magnanimum ad Minoa venit sedesque superbas. 85

Hunc simulac cupido conspexit lumine virgo

Regia, quam suavis expirans castus odores

Lectulus in molli conplexu matris alebat,

Quales Eurotae progignunt flumina myrtus

Aurave distinctos educit verna colores, 90

Non prius ex illo flagrantia declinavit

Lumina, quam cuncto concepit corpore flammam

Funditus atque imis exarsit tota medullis.

Heu misere exagitans inmiti corde furores

Sancte puer, curis hominum qui gaudia misces, 95

Quaeque regis Golgos quaeque Idalium frondosum,

Qualibus incensam iactastis mente puellam

Fluctibus in flavo saepe hospite suspirantem!

Quantos illa tulit languenti corde timores!

Quam tum saepe magis + fulgore expalluit auri! 100

Cum saevom cupiens contra contendere monstrum

Aut mortem oppeteret Theseus aut praemia laudis.

Non ingrata tamen frustra munuscula divis

Promittens tacito succepit vota labello.

Nam velut in summo quatientem brachia Tauro 105

Quercum aut conigeram sudanti cortice pinum

Indomitum turben contorquens flamine robur

Eruit (illa procul radicitus exturbata

Prona cadit, late quast impetus obvia frangens),

Sic domito saevom prostravit corpore Theseus 110

Nequiquam vanis iactantem cornua ventis.

Inde pedem sospes multa cum laude reflexit

Errabunda regens tenui vestigia filo,

Ne labyrintheis e flexibus egredientem

Tecti frustraretur inobservabilis error. 115

Sed quid ego a primo digressus carmine plura

Conmemorem, ut linquens genitoris filia voltum,

Vt consanguineae conplexum, ut denique matris,

Quae misera in gnata deperdita laetabatur,

Omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem, 120

Aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae

_Venerit_, aut ut eam devinctam lumina somno

Liquerit inmemori discedens pectore coniunx?

Saepe illam perhibent ardenti corde furentem

Clarisonas imo fudisse e pectore voces, 125

Ac tum praeruptos tristem conscendere montes,

Vnde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,

Tum tremuli salis adversas procurrere in undas

Mollia nudatae tollentem tegmina surae,

Atque haec extremis maestam dixisse querellis, 130

Frigidulos udo singultus ore cientem.

'Sicine me patriis avectam, perfide, ab oris,

Perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?

Sicine discedens neglecto numine divom

Inmemor a, devota domum periuria portas? 135

Nullane res potuit crudelis flectere mentis

Consilium? tibi nulla fuit clementia praesto,

Inmite ut nostri vellet miserescere pectus?

At non haec quondam nobis promissa dedisti,

Vane: mihi non haec miserae sperare iubebas, 140

Sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:

Quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.

Iam iam nulla viro iuranti femina credat,

Nulla viri speret sermones esse fideles;

Quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci, 145

Nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:

Sed simulac cupidae mentis satiata libidost,

Dicta nihil meminere, nihil periuria curant.

Certe ego te in medio versantem turbine leti

Eripui, et potius germanum amittere crevi, 150

Quam tibi fallaci supremo in tempore dessem.

Pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque

Praeda, neque iniecta tumulabor mortua terra.

Quaenam te genuit sola sub rupe leaena?

Quod mare conceptum spumantibus expuit undis? 155

Quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis?

Talia qui reddis pro dulci praemia vita.

Si tibi non cordi fuerant conubia nostra,

Saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,

At tamen in vostras potuisti ducere sedes, 160

Quae tibi iocundo famularer serva labore,

Candida permulcens liquidis vestigia lymphis

Purpureave tuum consternens veste cubile.

Sed quid ego ignaris nequiquam conqueror auris,

Externata malo, quae nullis sensibus auctae 165

Nec missas audire queunt nec reddere voces?

Ille autem prope iam mediis versatur in undis,

Nec quisquam adparet vacua mortalis in alga.

Sic nimis insultans extremo tempore saeva

Fors etiam nostris invidit questibus aures. 170

Iuppiter omnipotens, utinam ne tempore primo

Gnosia Cecropiae tetigissent litora puppes,

Indomito nec dira ferens stipendia tauro

Perfidus in Creta religasset navita funem,

Nec malus hic celans dulci crudelia forma 175

Consilia in nostris requiesset sedibus hospes!

Nam quo me referam? quali spe perdita nitar?

Idomeneosne petam montes? a, gurgite lato

Discernens ponti truculentum ubi dividit aequor?

An patris auxilium sperem? quemne ipsa reliqui, 180

Respersum iuvenem fraterna caede secuta?

Coniugis an fido consoler memet amore,

Quine fugit lentos incurvans gurgite remos?

Praeterea nullo litus, sola insula, tecto,

Nec patet egressus pelagi cingentibus undis: 185

Nulla fugae ratio, nulla spes: omnia muta,

Omnia sunt deserta, ostentant omnia letum.

Non tamen ante mihi languescent lumina morte,

Nec prius a fesso secedent corpore sensus,

Quam iustam a divis exposcam prodita multam, 190

Caelestumque fidem postrema conprecer hora.

Quare facta virum multantes vindice poena,

Eumenides, quibus anguino redimita capillo

Frons expirantis praeportat pectoris iras,

Huc huc adventate, meas audite querellas, 195

Quas ego vae! misera extremis proferre medullis

Cogor inops, ardens, amenti caeca furore.

Quae quoniam verae nascuntur pectore ab imo,

Vos nolite pati nostrum vanescere luctum,

Sed quali solam Theseus me mente reliquit, 200

Tali mente, deae, funestet seque suosque.'

Has postquam maesto profudit pectore voces,

Supplicium saevis exposcens anxia factis,

Adnuit invicto caelestum numine rector,

Quo motu tellus atque horrida contremuerunt 205

Aequora concussitque micantia sidera mundus.

Ipse autem caeca mentem caligine Theseus

Consitus oblito dimisit pectore cuncta,

Quae mandata prius constanti mente tenebat,

Dulcia nec maesto sustollens signa parenti 210

Sospitem Erechtheum se ostendit visere portum.

Namque ferunt olim, castae cum moenia divae

Linquentem gnatum ventis concrederet Aegeus,

Talia conplexum iuveni mandata dedisse.

'Gnate, mihi longa iocundior unice vita, 215

Reddite in extrema nuper mihi fine senectae, 217

Gnate, ego quem in dubios cogor dimittere casus, 216

Quandoquidem fortuna mea ac tua fervida virtus

Eripit invito mihi te, cui languida nondum

Lumina sunt gnati cara saturata figura: 220

Non ego te gaudens laetanti pectore mittam,

Nec te ferre sinam fortunae signa secundae,

Sed primum multas expromam mente querellas,

Canitiem terra atque infuso pulvere foedans,

Inde infecta vago suspendam lintea malo, 225

Nostros ut luctus nostraeque incendia mentis

Carbasus obscurata decet ferrugine Hibera.

Quod tibi si sancti concesserit incola Itoni,

Quae nostrum genus ac sedes defendere Erechthei

Adnuit, ut tauri respergas sanguine dextram, 230

Tum vero facito ut memori tibi condita corde

Haec vigeant mandata, nec ulla oblitteret aetas,

Vt simulac nostros invisent lumina colles,

Funestam antennae deponant undique vestem,

Candidaque intorti sustollant vela rudentes, 235

Lucida qua splendent summi carchesia mali, 235b

Quam primum cernens ut laeta gaudia mente

Agnoscam, cum te reducem aetas prospera sistet.'

Haec mandata prius constanti mente tenentem

Thesea ceu pulsae ventorum flamine nubes

Aerium nivei montis liquere cacumen. 240

At pater, ut summa prospectum ex arce petebat,

Anxia in adsiduos absumens lumina fletus,

Cum primum infecti conspexit lintea veli,

Praecipitem sese scopulorum e vertice iecit,

Amissum credens inmiti Thesea fato. 245

Sic funesta domus ingressus tecta paterna

Morte ferox Theseus qualem Minoidi luctum

Obtulerat mente inmemori talem ipse recepit.

Quae tamen aspectans cedentem maesta carinam

Multiplices animo volvebat saucia curas. 250

At parte ex alia florens volitabat Iacchus

Cum thiaso Satyrorum et Nysigenis Silenis,

Te quaerens, Ariadna, tuoque incensus amore.

* * * *

Quae tum alacres passim lymphata mente furebant

Euhoe bacchantes, euhoe capita inflectentes. 255

Harum pars tecta quatiebant cuspide thyrsos,

Pars e divolso iactabant membra iuvenco,

Pars sese tortis serpentibus incingebant,

Pars obscura cavis celebrabant orgia cistis,

Orgia, quae frustra cupiunt audire profani, 260

Plangebant aliae proceris tympana palmis

Aut tereti tenues tinnitus aere ciebant,

Multis raucisonos efflabant cornua bombos

Barbaraque horribili stridebat tibia cantu.

Talibus amplifice vestis decorata figuris 265

Pulvinar conplexa suo velabat amictu.

Quae postquam cupide spectando Thessala pubes

Expletast, sanctis coepit decedere divis.

Hic, qualis flatu placidum mare matutino

Horrificans Zephyrus proclivas incitat undas 270

Aurora exoriente vagi sub limina Solis,

Quae tarde primum clementi flamine pulsae

Procedunt (leni resonant plangore cachinni),

Post vento crescente magis magis increbescunt

Purpureaque procul nantes a luce refulgent, 275

Sic ibi vestibuli linquentes regia tecta

Ad se quisque vago passim pede discedebant.

Quorum post abitum princeps e vertice Pelei

Advenit Chiron portans silvestria dona:

Nam quoscumque ferunt campi, quos Thessala magnis 280

Montibus ora creat, quos propter fluminis undas

Aura parit flores tepidi fecunda Favoni,

Hos indistinctis plexos tulit ipse corollis,

Quo permulsa domus iocundo risit odore.

Confestim Penios adest, viridantia Tempe, 285

Tempe, quae silvae cingunt super inpendentes,

+ Minosim linquens crebris celebranda choreis,

Non vacuos: namque ille tulit radicitus altas

Fagos ac recto proceras stipite laurus,

Non sine nutanti platano lentaque sorore 290

Flammati Phaethontis et aeria cupressu.

Haec circum sedes late contexta locavit,

Vestibulum ut molli velatum fronde vireret.

Post hunc consequitur sollerti corde Prometheus,

Extenuata gerens veteris vestigia poenae, 295

Quam quondam scythicis restrictus membra catena

Persolvit pendens e verticibus praeruptis.

Inde pater divom sancta cum coniuge natisque

Advenit caelo, te solum, Phoebe, relinquens

Vnigenamque simul cultricem montibus Idri: 300

Pelea nam tecum pariter soror aspernatast

Nec Thetidis taedas voluit celebrare iugalis,

Qui postquam niveis flexerunt sedibus artus,

Large multiplici constructae sunt dape mensae,

Cum interea infirmo quatientes corpora motu 305

Veridicos Parcae coeperunt edere cantus.

His corpus tremulum conplectens undique vestis

Candida purpurea talos incinxerat ora,

Annoso niveae residebant vertice vittae,

Aeternumque manus carpebant rite laborem. 310

Laeva colum molli lana retinebat amictum,

Dextera tum leviter deducens fila supinis

Formabat digitis, tum prono in pollice torquens

Libratum tereti versabat turbine fusum,

Atque ita decerpens aequabat semper opus dens, 315

Laneaque aridulis haerebant morsa labellis,

Quae prius in levi fuerant extantia filo:

Ante pedes autem candentis mollia lanae

Vellera virgati custodibant calathisci.

Haec tum clarisona pectentes vellera voce 320

Talia divino fuderunt carmine fata,

Carmine, perfidiae quod post nulla arguet aetas.

O decus eximium magnis virtutibus augens,

Emathiae tutamen opis, clarissime nato,

Accipe, quod laeta tibi pandunt luce sorores, 325

Veridicum oraclum. sed vos, quae fata sequuntur,

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Adveniet tibi iam portans optata maritis

Hesperus, adveniet fausto cum sidere coniunx,

Quae tibi flexanimo mentem perfundat amore 330

Languidulosque paret tecum coniungere somnos,

Levia substernens robusto brachia collo.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Nulla domus tales umquam conexit amores,

Nullus amor tali coniunxit foedere amantes, 335

Qualis adest Thetidi, qualis concordia Peleo.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Nascetur vobis expers terroris Achilles,

Hostibus haud tergo, sed forti pectore notus,

Quae persaepe vago victor certamine cursus 340

Flammea praevertet celeris vestigia cervae.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Non illi quisquam bello se conferet heros,

Cum Phrygii Teucro manabunt sanguine + tenen,

Troicaque obsidens longinquo moenia bello 345

Periuri Pelopis vastabit tertius heres.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Illius egregias virtutes claraque facta

Saepe fatebuntur gnatorum in funere matres,

Cum in cinerem canos solvent a vertice crines 350

Putridaque infirmis variabunt pectora palmis.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Namque velut densas praecerpens cultor aristas

Sole sub ardenti flaventia demetit arva,

Troiugenum infesto prosternet corpora ferro. 355

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Testis erit magnis virtutibus unda Scamandri,

Quae passim rapido diffunditur Hellesponto,

Cuius iter caesis angustans corporum acervis

Alta tepefaciet permixta flumina caede. 360

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Denique testis erit morti quoque reddita praeda,

Cum terrae ex celso coacervatum aggere bustum

Excipiet niveos percussae virginis artus.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi. 365

Nam simul ac fessis dederit fors copiam Achivis

Vrbis Dardaniae Neptunia solvere vincla,

Alta Polyxenia madefient caede sepulcra,

Quae, velut ancipiti succumbens victima ferro,

Proiciet truncum submisso poplite corpus. 370

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Quare agite optatos animi coniungite amores.

Accipiat coniunx felici foedere divam,

Dedatur cupido iandudum nupta marito.

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi. 375

Non illam nutrix orienti luce revisens

Hesterno collum poterit circumdare filo,

[Currite ducentes subtegmina, currite, fusi]

Anxia nec mater discordis maesta puellae

Secubitu caros mittet sperare nepotes. 380

Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.

Talia praefantes quondam felicia Pelei

Carmina divino cecinerunt pectore Parcae.

Praesentes namque ante domos invisere castas

Heroum et sese mortali ostendere coetu 385

Caelicolae nondum spreta pietate solebant.

Saepe pater divom templo in fulgente residens,

Annua cum festis venissent sacra diebus,

Conspexit terra centum procumbere tauros.

Saepe vagus Liber Parnasi vertice summo 390

Thyiadas effusis euhantes crinibus egit.

* * * *

Cum Delphi tota certatim ex urbe ruentes

Acciperent laeti divom fumantibus aris.

Saepe in letifero belli certamine Mavors

Aut rapidi Tritonis era aut Rhamnusia virgo 395

Armatas hominumst praesens hortata catervas.

Sed postquam tellus scelerest imbuta nefando,

Iustitiamque omnes cupida de mente fugarunt,

Perfudere manus fraterno sanguine fratres,

Destitit extinctos natus lugere parentes, 400

Optavit genitor primaevi funera nati,

Liber ut innuptae poteretur flore novercae,

Ignaro mater substernens se inpia nato

Inpia non veritast divos scelerare penates:

Omnia fanda nefanda malo permixta furore 405

Iustificam nobis mentem avertere deorum.

Quare nec tales dignantur visere coetus,

Nec se contingi patiuntur lumine claro.

The Carmina of Caius Valerius Catullus · 第 209 / 372 题