1 Komt, pelgrims, komt, volght my naer!
wy willen onse reise beghinnen,
wy sullen gaen groeten te Kevelaer
die soete koninghinne.
2 Komt, volght my naer met kloeken moet
en neemt van daegh een couragie,
op dat wy altemael te voet
voldoen ons pelgrimagie.
3 Wy syn doch pelgrims allegaer,
wy hebben hier gheen vaste steden;
't is hier al droefheit voor en naer,
so langh wy sijn beneden.
4 Hoe menigh son is opghestaen,
die my met droefheit sach bevanghen!
hoe dickwils vont de bleke maen
noch tranen op mijn wanghen!
5 Wat is het leven van ons al
dan hier eens komen, dan weer scheiden?
den wegh loopt door het tranendal,
die ons naer huis sal leiden.
6 O vaderlant, o vaderlant!
wanneer sult ghy my eens ontvanghen?
tot u ist dat mijn herte brant
en sucht met groot verlanghen.
7 Och datter eenen enghel waer
die mijn stappen wilde schrijven!
al viel de reis my noch so swaer,
dat sou mijn swakheit stijven.
8 Wel aen dan, pelgrims, kloeken moet,
sa altemael goet couragie!
op dat wy altemael te voet
voldoen ons pelgrimagie.
Een Geestelijck Lust Hofken, Kevelaer 1683. bl. 283; auch bei Le
Jeune Nr. 78, aber etwas geändert.
¶ 2, 1. kloek, tapfer--6, 4. suchten, seufzen--7, 2. stap,
Fusstritt--7, 4. stijven, stärken.
¶ Nr. 206.