1 Ende wil wi tavont ghenoechlic sijn
ende drinken den rijnschen couden wijn!
als dat wintjen wait--
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
2 Nu wil wi hebben een vrischen moet,
verteren een weinich van onsen goet!
als dat wintjen wait--
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
3 Och haddic vijfentwintich bedden,
te meie woud icker niet een pluimken van hebben!
als dat wintjen wait--
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
4 Haddic mijn vrientjen in minen arm,
ware si cout, ic maecte si warm!
als dat wintjen wait--
wi willen niet scheiden,
wi willens verbeiden,
als dat haentjen crait.
Weimar. Hs. 1537. Nr. 42.--Hs. 2, 6. fehlt dat.
¶ 3, 2. pluimken, frz. plume, Federchen.
¶ Nr. 172.