1 'Liefste Rosalinde, waerom weende gy?
zeg my, wat is d' oorzaek van uw droef geschrey?
mooglyk dat ik u zou kunnen maken bly!
waerom zucht gy, waerom ducht gy?
zeg het my!'
2 'Jongman, ach myn droefheid is al veel te groot:
ik beween myn vaders en myn moeders dood!
'k zit hier nu alleen, ik ween, ik zucht, ik kryt.
vader, moeder, zuster, broeder
ben ik kwyt.'
3 'Zoete Rosalinde, 't doet my-zelven pyn:
'k wenschte dat uw droefheid wezen mocht de myn,
dat wy zamen zuchten moesten in 't gemeen,
ik zou helpen, ik zou stelpen
uw geween.'
4 'Jongman, ik bedank u, dat gy in myn smart
tracht te zyn de trooster van myn lydend hart;
maer gy troost met woorden, en ik kryg daerom
myn beminde doode vrinden
niet weêrom.'
5 'Is het dat myn trouwe dienst aen u behaegt,
ik zal uw beschermer wezen, zoete maegd.
d' echte man, waer m' ouders om verlaten moet,
is u nader dan uw vader
en uw bloed.'
6 'Zoetjens wat, o jongman! meent gy dat een maegd
zoo terstond tot iemand wederliefde draegt?
van de jagers wordt het wild verfoeyd,
dat zich vangen laet of langen
zonder moeyt.'
7 'Denk toch, Rosalinde, dat myn hart u mint
meer dan eenig vader mint zyn eigen kind!
'k heb u lang verkoren om te zyn myn vrouw:
Rosalinde, myn beminde,
geef m' uw trouw!
8 Eer de tiende maend zal zien haer zonneschyn,
liefste, zult gy moeder en ik vader zyn,
en zoo zult gy wederkrygen van den Heer
vader, moeder, zuster, broeder,
en nog meer!'
Vlämisch: Willems Nr. 138. aus "Den eerlycken Pluck-Voghel" 2. druk
(Antw. 1728). Snellaert bemerkt dazu, dass die Veränderungen im Texte
von Willems herrühren, gibt aber nicht an, worin dieselben bestehen.
¶ 1, 4. duchten, sich fürchten--2, 3. kryten, schreien--3, 4. stelpen,
stillen--5, 3. echte man, Ehemann--6, 1. zoetjens, sacht, gemach!--6,
3. verfoeyen, verabscheuen.
¶ Nr. 125.