1 Komt die wilt hooren in een lied
wat dat ik hier zal zingen!
't is waerlyk eene vieze klucht,
die ik voor den dag zal brengen,
hopsasa, ribedoebeda,
die ik voor den dag zal brengen.
fa la la!
2 Jan broeder vryt een meisje zoet,
een meisje boven mate,
en als haer vader niet t'huis en is,
hy gaet er al wat by praten,
hopsasa, ribedoebeda,
hy gaet er al wat by praten.
fa la la!
3 Het werd nu twalef van den nacht,
de klokken luidegen alle,
dat meisje tegen Jan broeder sprak;
'ga, en lees nu uw getyen!
hopsasa, ribedoebeda,
ga en lees nu uw getyen!'
fa la la!
4 'Myn getyen en lees ik niet,
de tyd is al lang vergane.
'k ben liever al by myn zoete lief
dan by die inwoners alle,
hopsasa, ribedoebeda,
dan by die inwoners alle.'
fa la la!
5 Jan broeder over het kerkhof kwam,
de preekheer die kwam hem tegen.
de preekheer tegen Jan broeder sprak:
'waer hebt gy van nacht gebleven?
hopsasa, ribedoebeda,
waer hebt gy van nacht gebleven?'
fa la la!
6 'Waer ik van nacht gebleven heb,
dat en zal my nooit berouwen:
ze dronken daer bier en ze tapten daer wyn,
en ze spraken daer al van trouwen,
hopsasa, ribedoebeda,
en ze spraken daer al van trouwen.'
fa la la!
7 Jan broeder in het klooster kwam,
de inwoners badegen allen;
den eene tegen den anderen sprak:
'Jan broeder zal worden gevangen,
hopsasa, ribedoebeda,
Jan broeder zal worden gevangen!'
fa la la!
8 Als Jan broeder dat had verstaen,
dat hy zou worden gevangen,
met den eenen sprong hy de venster uit,
en hy liet zyn kappe daer hangen,
hopsasa, ribedoebeda,
en hy liet zyn kappe daer hangen.
fa la la!
9 Als hy een eind wegs geloopen had,
toen keek hy nog eens omme;
hy riep: 'o kap, gy duivels kap,
gy en krygt my niet weêromme!
hopsasa, ribedoebeda,
gy en krygt my niet weêromme!
fa la la!
10 Die dit liedeken heeft gedicht
en ja ook heeft gezongen,
hy was een pater en hy heetege Jan
en hy heeft zyne kap ontsprongen,
hopsasa, ribedoebeda,
en hy heeft zyne kap ontsprongen.
fa la la!
Vlämisch, aus der Gegend von Antwerpen: Willems Nr. 233. Snellaert
Liedjes Nr. 68.--
¶ luidegen (3, 2.) für luiden, badegen (7, 2.) für baden, und heetege
(10, 3.) für heete sind Eigentümlichkeiten der Genter Mundart. 1,
3. vieze klucht, schnurriger Schwank.
¶ Nr. 51.