[16] Dapat mabatíd na ang mg̃a katawáng itó ay na sa pangtukoy,
at dapat ding matantô na ang mg̃a násabing katawán ay maáarìng
mapauná ó mapahulí sa pangwatas, liban lamang sa pang-utos na lagìng
ipinagpapahuli.
[17] Sa ikalawáng katawáng itó, ang _na_ ay náhuhulí sa _ka_, baga
ma’t maáarì ring iuná dito, at kung magkaganitó’y ang _ká_ ay dapat
gawíng _ikáw_, sa makatuwíd ay _nakasulat na ikáw_.
[18] Gaya na ng̃ násabi, itóng pang-utos ay walâng unang katawán,
sapagkâ’t hindî mangyayaring ang isáng nag-úutos ay mag-utos sa
kanyáng sarili.
[19] Sa panahóng itó, ay maáarì ring gamitin ang _pag_, _pagkâ_,
_kapág_ at _kapagkâ_, sa lugál ng̃ _kung_, (gaya na ng̃ ipinaliwanag)
baga ma’t itó’y siyáng angkáp na angkáp at malimit gamitin.
[20] Dito sa panahóng nakaraán at gayón sa haharapín ng̃ ayos
pangsukob ay maáarìng lagyán sa hulí ng̃ _sana_ ó _disin_, gaya nang
ipinatalastás.