Een dorpskerk van zeer groote architectonische waarde is het
kleine kerkje te Olst, dat zich door een zeer gunstige massawerking
onderscheidt. Zelden ziet men een gebouw, waarvan de inwendige ruimte
zoo duidelijk en logisch naar buiten is vertolkt. Vertrouwelijk rust
het lage koor tegen den sluitgevel van het hooge schip, waarvoor
zich een eenvoudig geteekende toren verheft, wiens slanke spits hoog
in de lucht steekt. Alle overbodige toevoegingen zijn vermeden en
alle vormen volkomen natuurlijk uit hun bestemming gegroeid. Zeer
fraai is ook het rustige silhouet, dat een steeds klimmende lijn
doet zien, die in den toren zijn grootste hoogte bereikt. Jammer,
dat het inwendige geleden heeft door wijziging van het koor, waarin
het orgel werd geplaatst. Het schip verkeert echter nog in goeden
staat; het is overdekt met gewelven, waarvan twee als kruisgewelven
en een als netgewelf is behandeld. Het ondergedeelte van den toren,
dat blijkbaar tot een ander gebouw heeft behoord, doet Romaansche
vormen zien en is in tufsteen uitgevoerd.