De kerkgebouwen, die na de reformatie voor den Hervormden eeredienst
werden gesticht, wijken sterk af van de oudere kerkgebouwen. Een
verdeeling in schip, beuken en koor is verdwenen en heeft plaats
gemaakt voor één centrale ruimte, zooals bij de kerk te Woubrugge,
die in 1653 werd voltooid. Dit deftige gebouw, wiens plattegrond
uit een samenvoeging van veelhoeken is ontstaan, is geheel in
baksteen uitgevoerd. Op de hooge gevelmuren, waartegen steunberen
zijn aangebracht, die met een holle lijn in het gevelvlak overgaan,
rust een hoog leien dak, waaruit zich een twaalfzijdig klokketorentje
met slanke spits ontwikkelt. Dit torentje is van hout, evenzoo de
gootlijst, die van consoles is voorzien. Ofschoon de schoonheid van
dit gebouw van anderen aard is als die van de Middeleeuwsche kerken,
is het toch een waardevol monument, dat mede door zijn silhouet een
zeer gunstigen indruk maakt.