Geervliet, waarschijnlijk een der oudste en aanzienlijkste
Heerlijkheden van Holland, eertijds zelfs ommuurd, doch thans
slechts een klein dorp, bezit een kruiskerk, die door haar grooten
omvang getuigt van de welvaart, waarin deze plaats zich weleer
mocht verheugen. Doch nu is die luister verbleekt, en het trotsche
kerkgebouw in verval geraakt; vensters zijn dichtgemetseld, het
koor door een schot afgesloten en de toren verminkt. Blijkbaar
heeft ook de groote brand, die in 1743 Geervliet verwoestte, de
kerk niet gespaard. Althans de aansluiting van het kerkdak tegen den
toren duidt op latere veranderingen, en kan oorspronkelijk door den
bouwmeester moeilijk zoo zijn bedoeld. Voorzoover de toren niet onder
een pleisterlaag is bedekt, doet hij een rijke architectuur zien, in
baksteen met bergsteen uitgevoerd. Aardig, gemoedelijk is de kleine
ingang, waartoe eenige treden, waarlangs een houten leuning, leiden.