ang bagay na ito,t, minagaling nila,
nang quinabucasa,i, nag-utos na siya
at pinabandohan loob nang España.
Ang resa nang bandong ipinagtatauag
tungcól bagong tauo mahal man at hamac,
sa real palacio ay man~gag siharap
at may patorneo sa arao nang bucas.
At sa iba,t, ibang caapid na reino
ay ipinag-utos gauin ang bandillo,
gayon din ang resa tungcól bagong tauo
mahal man at hamac ay mag siparito.
Ganaping madali,t, sa arao nang bucas
sa real palacio ay matipong lahat,
na houag ang hindi man~gag sisiharap
at may patorneo ang haring marilág.
Nang quinabucasa,i, nan~gag datin~gan na
sa real palacio ay nagcaipon na,
iba,t, ibang reino,i, pauang naroon na
pagsunód sa hin~gi nang haring monarca.
Nan~gusap ang hari sa haráp nang tanan
unauain ninyo at aquing tuturan,
anác cong princesa,i, may anác na cambal
na daluang lalaquing pinacamamahal.
Mura man at mahal tungcól bagong tauo
at yapusán nitong aquing daluang apó,
ay ualang pagsala,t, ipacacasal co
princesa Leonila na mutyáng anác co.
Daluang apó niya,i, tinauag pagdaca
pinahalobilo sa tanang grandeza,
sa pagcacapisan nang tauong lahat na
ualang niyapusán daluang apó niya.
Nang lumilipas na tauong caramihan
ay siyang pagdating nang magcaibigan,
ni Juan Tamad at saca ni Julian
nag mamalas sila at papasial pasial.
Tinamaang titig niyong man~ga apó
yumapós cay Jua,t, uica nila,i, ito,
amá po ang sabi saan galing cayo
baquit n~gayon lamang cayo naparito.
Amá po,i, lauon nang cami,i, naghihintay
ay baquit n~gan~gayon naparito lamang,
umi-iyac sila,t, luha,i, naagay-ay
at capona yapós na di humiualay.
Ang mahal na hari,t, ibang man~ga tauo
lubhang nagtatacá sa nangyaring ito,
sa lahat nang mahal iba,t, ibang reino
ualang niyapusan cahiman at sino.
Cundi isang hamac at ualang cuenta
niyapusán nitong m~ga batang dalua,
anhin na ang hamac at hindi vale na
cun baquin at yao,i, nag n~gin~gibit baga.
Calat ang pulun~gan niyong capisanan
uica,i, loco yata iyang tauong iyan,
ang sabi nang iba ay di naman ganyan
hichura nang locong ualang cabaitan.
Ang haring Don Feliz nag-utos pagdaca
at si Juan Tamad ipinadaquip na,
dinalá sa cárcel at piniit siya
uala siyang malay cun anong causa.
Nang oras ding yaon ang haring maran~gal
nagpagaua agad nang jaulang bacal,
at capagcayari Tamad na si Juan
quinuha sa cárcel doon inilagay.
Sa jaulang bacal maisoot doon
ay maraming tauo na pumaparoon,
dahil sa balitang matunóg na hugong
ang na sa jaula,i, nan~gibit nasan~goy.
Una,i, sa balita,t, saca ang isa pa
ibig mapanood tinauag na amá,
balang macaquita uica,i, iyan palá
ang ipacacasal cay Doña Leonila.
Yaon namang daluang anác niyang cambal
palaguing paroon sa jaulang bacal,
ang uica nang dalua na isinisigao
amá po ay baquin cayo,i, naririyan.
Tauong nan~garoo,i, lubhang nagtatacá
nagtatalong lubós bait isip nila,
ang hichurang iyan ang uica nang iba
ma-iibig baga ni Doña Leonila.
Anang iba namang nag sasalitaan
hindi masasabi nang sino,t, alin man,
di naquiquilala sa estado,t, lagay
ang tauong mayroong in~gat na panglumay.
At may nag sasabing diua ay himalá
nang Dios na Hari nang Lan~git at lupa,
ayuán cun gayon dapat maniuala
cun pacaná noon ay mangyayari n~ga.
Yaon namang canyang caibigang carnal
na casama niyang pan~gala,i, si Julian,
si Jua,i, nang dacpin sa tacot na taglay
lumigpit pagdaca,t, umalis tumanan.
Hindi na linin~gon caibigan niya
tumacbó nang agád punta sa canila,
di pa natatanto cung anong causa
iniuan at sucat di inalintana.
Muli cong sabihin yaong magcapatid
anác n~g princesa na may lumbay hapis,
sa jaulang bacal dudulog lalapit
at quinacapulong ganito ang sambit.
Ano ang dahila,t, nacuculong cayo
anong casalanan sabihin po ninyo,
caming anác ninyo n~gayo,i, naririto
na mag dedefensa sa anomang trato.
Sa bagay na yao,i, ang haring maran~gal
ang loob at puso,i, hindi mapalagay,
sa tanang grandeza,i, ang uicang tinuran
hindi maaari cundi ang icasal.
Lalo at mahigpit ang sa bandong resa
pilit gaganapin na ualang pag sala,
Tamad na si Juan ay ipinadala
sa real palacio pati nang princesa.
Nang siya,i, maharáp sa haring maran~gal
si Jua,i, tinanóng cung anong pan~galan,
gayon din ang bayang iyong tinubuan
sampong magulang mo sa aquin ay turan.
¡Oh sacramagestad at pan~ginoon co
sasagót po aco,t, tinatanong ninyo,
Juan ang n~galan co at hamac na tauo
sa Visadang villa tumubo po aco.
Ang lugar na yao,i, sacop nang Portugal
ang amá,t, iná co,i, doon tumatahan,
Fabio ang amá co isang hamac lamang
iná co,i, Sofia na quinamulatan.
Sa mahal na hari na matanto ito
ipinatauag na Señor Arzobispo,
n~g oras ding yaon doon sa cabildo
si Jua,t, princesa ay denesposado.
At saca ang hari agad nagpatauag
limangpuong soldado sa cabildong hayág,
n~gayon di,i, magbigla na cayo,i, lumacad
ipagsama ninyo apat na mag-anac.
Sa Monte Cantabros ay dalhin ninyo
doon sila iua,t, magbalic na cayo,
mag biglang lumacad sundin ang hatol co
nang sila,i, di co na naquiquita rito.
Nang matanto yaon n~g bunying princesa
na silang mag-anac itatapon palá,
naualan nang isip sampong ala-ala
sa quinalalagya,i, nalugami siya.
Calahating oras na pinag ulapan
nauala ang canyang man~ga caisipan,
sa aua nang Dios at Vírgeng maalam
pinagsaulan din at naliuanagan.
Taghoy nang princesa ¡oh Vírgen María!
patnubayi aco,t, iyong ipag-adyá,
sa sentenciang bigay n~g hari cong amá
tinatangap co po cahit ualang sala.
Sa dalauang matá ang luha,i, nunucal
sa habag na dala nang princesang mahal,
maraual cong palad na quinahinatnan
Dios co po,i, aquin na pagtitiisan.
¡Oh torreng tahanan aalis na aco!
¡oh catreng hihigán paalam sa iyo!
hindi na babalic at uacás na ito
nang capós cong palad sa Españang reino.
Paalam ¡oh balcong aquing panun~gauan!
¡Oh sillang loclocan sa iyo,i, paalam!
ito ay uacás na,t, cayo,i, malilisan
nang saliuang palad sa Españang bayan.
At icao hagdanan paalam sa iyo
acong ualang palad sa Españang reino,
di na tutuntun~gan icao nang paá co
cundi n~gayon lamang sa pag panaog co.
Sa iyo Ursula aco ay paalam
ang pagsasama ta ito,i, catapusán,
sa pinagdaanan cong man~ga cahirapan
ay para cang iná na tinataghuyan.
Ano cayang aquing igantí sa iyo
sucat maguing pála na paquinabang mo,
utang na loob co,i, malaquing totoo
nag malasaquit cang parang magulang co.
¡Oh iná cong sintáng pinagcautan~gan!
nag pasupasuso,t, puhunan ay búhay,
acong anác ninyong aalis papanao
maanong tanauin muc-ha ay isilay.
Mahal na iná co cahima,t, mapait
at aco ay lason sa puso at dibdib,
cayo po ay di man sa aqui,i, lumapit
tanauin man lamang aco sa pag-alis.
Guilio na iná co cayo ay cahiman
uala sa haráp co ay linuluhuran,
bagaman at lason sa puso ay subyáng
bendición po ninyo aco,i, pabauonan.
Paalam sa iyo ¡oh Españang reino!
bayang tinubua,t, dito naguing tauo,
ang arao na ito,i, uacás nang totoo
di na yayapacan nang m~ga paá co.
Saca nagpatuloy sila,i, lumacad na
apat na mag-anac at soldadong sama,
sa laqui nang galit n~g hari at reina
di man tinanauan tiniis binatá.
Habang lumalacad ang princesang mahal
umiiyac siya,t, luha,i, naagay-ay,
ang dalauang anác siya,i, lalapitan
uiuicai,i, iná houag pong mamanglao.
Baquin baga cayo,i, umiiyac iná
narito at ating casama si amá,
cayo po ay houag na mag-ala-ala
ang pagtan~gis ninyo nama,i, itahan na.
Di rin tumitiguil nang quinaiiyác
at di pinapansin ang sabi nang anác,
ang casi,t, esposo na si Juan Tamad
hindi umiimic sucat nagmamalas.
Ano,i, n~g sapitin bundóc n~g Cantabro
iniuan na roon n~g m~ga soldado,
ang soldadong ito,i, bumalíc sa reino
at doon nagtuloy sa real palacio.
Haring pan~ginoon ay naroroon na
sa Cantabrong bundóc aming iniuan na,
ang sagót n~g hari ay mabuti anya
cayo naman n~gayon ay magsi-oui na.
Apat na mag-anac siyang sabihin co
nang sila,i, maiuan nang man~ga soldado,
princesa Leonila man~ga matá,i, puctó
puputóc ang dibdib ang loob ay guló.
Lumapit si Jua,t, ang uinica niya
esposa cong guilio baquit niniyac ca,
capilas nang dibdib houag manimdim ca
aco ay narito,i, di babayaan ca.
Sinapit tang palad ay di gunamgunam
na magca ganitong pinag-isang tunay,
dilidilihin mo,t, sa dibdib iquintal
capalarang ito,i, Dios ang may bigay.
Samantalahin mo,t, hirap ay tiisin
pagtauag sa Dios sa puso,i, itiim,
cacasihan tayo niya,t, bibihisin
ipagcacaloob ang aua sa atin.
Iyang man~ga luhang natác sa matá mo
ipinanglolomó niyaring catauan co,
sucat na,t, itahan ¡oh casit, sintá co!
houag cang manimdim ang bahala,i, acó.
Ang uinica naman n~g dalauang anác,
tahan na iná po cayo nang pag-iyac,
di pababayaang tayo,i, mapahamac
si amá ang siyang bahala sa lahat.
Man~ga luha ninyong tumulo sa matá
guilio naming iná lubhang marami na,
alalahanin po caming inyong bun~ga
pagtiisan ninyo hirap na lahat na.
Yaong amá nilang Tamad na si Juan
humanap nang lugar sucat pagpalagyán,
tatlong mag-iiná doon pinatahan
dito muna cayo,t, sandaling iiuan.
At houag aalis cayo bagang tatló
at aco,i, hahanap mabuting puesto,
anang dalauang anác amá po,i, paano
cayo ay aalis saan patutun~go.
N~gayon cami dito ay inyong iiuan
at di na babalic at pababayaan,
paano ang aming man~ga calagayan
mabubuhay caya na sa cabunducan.
Nanglaglag ang luha ni Juan sa matá
sa tinurang yaon anác niyang dalua,
cayo ay houag na mag-ala-ala
at di malalauon babalic pagdaca.
Umalis si Jua,t, naparoon lamang
sa hindi na nila siya matatanao,
saca yaong in~gat canyang casangcapan
batóng encantado,i, quinuha,t, tinangnan.
At uinica niyang icao aquing bató
na bigay sa aquin matandang Nuno co,
n~gayon di,i, madaling dito,i, itayó mo
yaong isang bahay sa diquit ay husto.
Sahig at quisame ay salaming lahat
at ébano naman ang cahoy na sangcap,
hagdanan ay puro na lantay na pilac
na macatutoua sa matáng mamalas.
Ang dingding ay pauang esmaltadong tunay
n~g m~ga brillanteng sa ningning ay sacdal,
ang salas ay pilac at perlas na lantay
templo ni Salomón halos pang laluan.
Sa loob nang bahay lagyán nang pamuti
sari-saring mutyá rubí,t, esmiralde,
cortina ay pauang batbat nang brillante
sa matáng titin~gin ay macacauili.
Ang bubong nang bahay ay pilac na lantay
cosina,i, gayon din houag cang magculang,
cun tamaang sinag nang init nang arao
ay macadudulit sa matáng tatanao.
Paliguid nang bahay ay jardineria
macetas na pauang caligaligaya,
ang sinoma,t, aling tauong macaquita
cun may capanglaua,i, magtamong guinhaua.
Saca sa hagdana,i, iyong patayoin
ang dalauang ásong capoua magaling,
aco,t, man~ga anác at esposang guilio
ay halabin cami dito cun dumating.
Nasunod na paua tanang cahilin~gan
nang oras na yaon na hindi naliban,
si Jua,i, bumalic at quinaon naman
man~ga anác niya at esposang hirang.
Ano,i, nang maquita nang sintang asaua
at dalauang anác nagtamong guinhaua,
cami po,i, totoong nag-aala-ala
baca di na muling cayo,i, magbalic pa.
Sagót na tinura,i, humahanap aco
tatahanan nating mabuting puesto,
niyaya na niya,t, lacad abá tayo
sa hinin~ging bahay sila napatun~go.
Sa bahay na yao,i, nang dumating sila
hinalab pagdaca nang ásong dalaua,
man~ga anác niya,t, saca nang asaua
nan~gaguiclahana,t, loob ay nagtaca.
Si Doña Leonila na esposang hirang
namaang ang loob sa naquitang bahay,
ano,t, ito,i, bundóc gubat calauacan
dito ay may bahay sadyáng cariquitan.
Doon sa hagdanan nang dumatal sila
ang dalauang áso,i, humalobilo na,
yumapós cay Jua,t, nan~gag sisisalta
na pinag mamasdan anác at asaua.
Liuanag nang ilao ang camuc-ha,i, arao
hagdanan ay pilac na nag niningnin~gan,
tatlong mag-iiná,i, nagcacamamanghan
sa naquitang diquit na ualang cabagay.
Nagsipanhic sila ay nang macasaltá
nagtatacáng lubós yaong mag-iiná,
sahig at quisame ay salming lahat na
anong bahay ito,t, sa dilág ay sadyá.
Ang dingding ay pauang esmaltadong lubós
nang man~ga brillanteng sacdál nang alindóg,
ang salas ay pilac perlas ang calahoc
tinalo,i, dinaig cay Salomóng templos.
Sa loob nang bahay ang nan~galalagay
nan~gapapamuti mutyáng maquiquináng,
anong bahay ito at napacainam
ualang capareho,i, na sa cabunducan.
Parang naiisban capanglauang dalá
nang bunying princesang si Doña Leonila,
sa naquitang diquít na ualang capara
ang loob at puso,i, nagtamong guinhaua.
Bagaman at cubcob nang pighati,t, lumbay
nang maquita yaong sadyáng cariquitan,
naparam ang lungcót cusang nahalinhan
nang di mamagcanong galác casayahan.
At saca si Juan na canyang esposo
humin~gi sa canyang casangcapang bató,
n~gayon din aniya,i, dito,i, ihanda mo
ang isang comidang sa putahi,i, hustó.
Lutong masasaráp ay ilagay agad
sa lamesang guintó,t, lagyán nang alfombras,
sa alfombrang yaon ay ang nababatbat
ay hilo de oro na nag quisáp quisáp.
At pilac na lahat yaong man~ga silla
gamit na cubiertos guintóng para-para,
man~ga servilleta ay pulos pa tela
may hilo de orong macaliligaya.
Ang man~ga matamis sarisaring bagay
sa lamesang perlas doon malalagay,
man~ga asistente pagcain sa duiang
ay tatlong castila bucod ang utusán.
Saca tatlong damang pulós magaganda
magsisilbi yaon sa aquing asaua,
ang lahat nang ito,i, ganaping dali na
cami,i, nagugutom ibig cumain na.
Nasunod na paua man~ga cagustuhan
na isang comidang hustong cagayacan,
conforme ang hin~gi guinanap na tanan
batóng encantado niyang casangcapan.
At saca tinauag anác at asaua
halina na cayo,t, tayo,i, hahapon na,
nang matingnan yaon na handang comida
lalo nang tumangap daquilang ligaya.
Namamanghang lubós man~ga calooban
ang comidang handa ay napacainam,
man~ga gamit ditong man~ga casangcapan
ay guintó at pilac na nag quiquinan~gan.
Man~ga nagsisilbi pulós na castila
man~ga dama nama,i, magagandang lubha,
nan~gagsi upo na at cumaing paua
apat na mag-anac na ualang bahala.
At nang macacain ay nagsi pasoc na
sa salas n~g bahay nagpapasial sila,
ang m~ga cuarto,i, pinapasoc nila
minamalas yaong cariquitang sadyá.
Si Doña Leonila,i, ang uinica,i, ito
esposo cong sinta sa itatanóng co,
houag maglilihim pagtatapatan mo
n~g di alinlan~gan ang puso,t, loob co.
Aco pagca tauo,i, laquí sa guinhaua
palibhasa,i, hari ang mutyá cong amá,
ang ating quinain na handang comida
gayong cagayaca,i, di pa nag quiquita.
Pati itong bahay sa diquit ay sacdál
na ualang susulit cahit sa reino man,
sa aqui,i, sabihin n~gayo,t, maalaman
ang may ari nito cun sino,t, alin man.
Ang sagót ni Juan na casi,t, esposo
ang bahay na ito,i, maguiguing canino,
ito,i, ating tunay pinagmulan nito
ay aquing hinin~gi sa in~gat cong bató.
Comida,i, gayon din ang pinangalin~gan
sa bató ring in~gat perlas ang cabagay,
at ang batóng yao,i, encantadong tunay
anomang hin~gin co,i, agad gaganapan.
Sa man~ga saysay mo na aquing narin~gig
damdam co ay aco,i, parang napa Lan~git,
acala nang tauo,i, ang asauang ibig
ay ualang cuenta,t, nasan~goy nan~gibit.
Pag ang Dios palá ang may calooban
ay uala sinomang sucat macaalam,
marami at madlang nag uiuicang tunay
catauan co,i, uala na carurumatnan.
N~gayon ay sa aua nang Poong si Cristo
ay na sa ligaya at payapa aco,
sa nangyaring buhay na pinagdanan co
ang cutyá nang tauo ay di mamagcano.
Salamat sa Dios at sa Ináng Vírgen
di na magluluto tayo nang cacanin,
mabuti at iyo na ipinalining
ang casangcapan mo,i, sinabi sa aquin.
Ani Juan Tamad esposa cong hirang
daluang anác natin ay anong pan~galan,
ibig cong matanto sa iyo,t, maalman
man~ga n~galan nila sa aquin ay turan.
Pan~galan nang isa,i, Antonio de Risa
at ang isa nama,i, Feliz de Carcaja,
matanto ni Juan uica cay Leonila
tunay co n~gang anác m~ga batang dalua.
Aquing sasabihin esposang sinta co
significang dala m~ga apellido,
ang isa,i, sa taua ipinaglihi mo
isa,i, sa halac-hac dahilang totoo.
Naala-ala co at nagunamgunam
nangyari sa atin niyong isang arao,
cami,i, nag daraan na mag caibigan
sa tapat n~g torre icao,i, nanunun~gao.
Natin~gala quita,t, nagpanamang titig
sa iyo ay aco,i, comindat n~gomibit,
humalachac icao tumauang malabis
siyang naguing dahil mulang pagbubuntis.
Sa iyong sinabi esposo cong sintá
cung aquing lihimin husto ang prueba,
sintang esposa co houag cang mag duda
talagang totoo aquing ibinadyá.
Calooban ito,t, pacaná nang Dios
na bigay sa iyo planeta mo,t, signos,
houag mamamangha ang puso mo,t, loob
dagdagan ang iyong pagtauag sa Dios.
Ano,i, sa matanto niya,t, maalaman
sa dalauang bata daang pinagmulan,
escrupulong dala sa loob naparam
man~ga anác niya,i, lalo nang minahal.
Nang quinabucasa,i, niyong maumaga
napasa dun~gauan si Doña Leonila,
at pinagmamasdan ang man~ga maceta
caparis nang jardin niya sa España.
Malaquing totoong dalang catouaan
alin mang bintana na canyang dun~gauan,
ay jardineria,t, sari-saring bagay
nan~ga mamacetas sadyáng caban~guhan.
Ipagparito co sa haring monarca
bunying si D. Feliz amá niyang sinta,
isang arao n~gani nanunun~gao siya
sa real palacio loob ay nagtacá.
Natanauan niya,t, tinamaang titig
na sa cabunduca,i, may nacadudulit,
ang casi,t, esposa na si reina Inés
tinauagan niya,t, ganito ang sulit.
Tingnan mo,t, pagmasdan yaong cabunducan
na may nag niningning at quiquirao quirao,
nang una ay uala na capara niyan
cun tamaang sinag ay di matitigan.
Ang uica n~g reina sa haring esposo
diua,i, yaon yata bundóc nang Cantabro,
ay di baga roon ipinatapon mo
sa bundóc na yaon ang anác tang lilo.
Ang sagót ay oó nang haring monarca
ang mabuti caya ay ipavisita,
pinagcaisahan nilang mag-asaua
nang oras ding yao,i, nag-utos pagdaca.
Tamauag na siya nang man~ga soldados
at pinaparoon sa Cantabrong bundóc,
cami ay mayroon na napapanood
nanag niningnin~gan ibig na matalós.
Nagbiglang lumacad ang m~ga soldado
at tinun~go nila bundóc nang Cantabro,
ang pinagtatac-ha,i, naquitang totoo
bahay na malaquíng cariquita,i, hustó.
Ang man~ga soldado,i, noong malayo pa
natanauan sila ni Jua,t, princesa,
doon sa bintana,i, di na nalís sila
at inaantayan ang pagdating nila.
Ano,i, nang dumatal sa canilang bahay
yaong mag-asaua,i, ganito ang saysay,
ano cayang inyong sadyá,t, pinapacay
naparito cayo sa amin ay turan.
Cami,i, inutusan n~g haring monarca
dahil sa natanao sila,i, nagtatacá,
may nag niningnin~gan at caaya-aya
ibig matalastas nila,t, maquilala.
Cun gayo,i, magtulóy cayóng calahatán
at pumanhic dini,t, magcasalitaan,
ang tanang soldado,i, nanhic nagtuluyan
pauang nagtataca sa diquit nang bahay.
Cayo pala,i, siya na may bahay nito
na napacariquit ang lagay estado,
bahay ninyong ito,i, nanglalong totoo
doon man sa reino,i, ualang capareho.
Tingnan na n~ga nati,t, bulayin n~g isip
at di masasabi ninomang may bait,
pag ang Dios pala,i, siyang nag-iibig
ligaya sa mundo,i, ipinacacamit.
At cun caya gayon tinuran sa inyo
cayo,i, itinapon caya naririto,
yaong si D. Feliz haring amá ninyo
nag-utos sa amin daig ninyo,t, talo.
Ang sa mag-asauang sagót na tinuran
cahiman at cami ay itinampulan,
ualang naaalman caming casalanan
ang ganti nang Dios ay caligayahan.
Cami,i, aalis na,t, babalic na muna
sa haring nag-utos sa reinong España,
á dios ang uica niyong mag-asaua
at sabihin ninyong nagpapacomusta.
Nang sila,i, dumating sa Españang reino
nagpatuloy agad sa real palacio,
ang sa haring tanong sa man~ga soldado
ano ang nangyari n~gayo,i, turan ninyo.
Haring pan~ginoon ang aming naquita
bahay na malaquing cariquita,i, sadyá,
tumatahan doo,i, yaong mag-asaua
ni Jua,t, princesang si Doña Leonila.
Bilin po sa amin nang inyong manugang
saca nang princesang anác ninyong hirang,
icomusta sila sa man~ga magulang
sila nama,i, hindi nan~gagcacaramdam.
Ang reina,i, nagsabi sa haring monarca
cun pahintulot mo at minamaganda,
mangyaring sulatan man~ga anác nata
dahil sa soldadong man~ga sabi,t, badyá.
Gá nasaganyac na ang puso,t, loob co
ayon sa sinaysay nang man~ga soldado,
cahima,t, mapait at lason sa iyo
padalhan nang sulat anác nati,t, apó.
Ang sagót nang hari ¡oh casi co,t, sintá!
cun siya mong gusto,i, sang-ayunan quita,
siya ay gumaua nang sulat pagdaca
at capagcayari ay ipinadalá.
Ang napapalaman sa padalang sulat
comusta sa inyo guilio naming anác,
ang inyong magulang nana sa bagabag
nagtamong guinhaua dahil sa tinangap.
Ang sabi,t, pahayag nang man~ga soldado
bahay ninyo riya,i, sa diquit ay husto,
cami,i, paririyan dadalauin cayo
maquiquipag quita na magulang ninyo.
Sa lacad nang bouan n~gayo,i, icalima
sa icapito,i, cami ay paririyan na
matangap ang sulat canilang mabasa
parang na pa Lan~git silang mag-asaua.
At guinanti naman ang sulat na ito
ni Jua,t, ang lama,i, hintay namin cayo,
caming inyong anác guilio nang totoo
touang ualang hangan cun dalauin ninyo.
Mayari ang sulat ibinigay niya
doon sa portador saca nagbilin pa,
ang inyong sabihin sa hari at reina
naghihintay cami,t, totoong guilio na.
Nang quinagabihan quinuha ni Juan
ang in~gat na bató niyang casangcapan,
at canyang hinin~gi na houag maliban
ang tauirang ilog lagyan mo nang tuláy.
Itatayong tuláy cayaria,i, ito
catulad nang bangca at pilac na puro,
brandilla ay guintó,t, lagyan nang damasco
nang génerong tela,t, may hilo de oro.
Sa dalauang dulo,i, lagyan nang garita
at patatayuan man~ga de la guardia,
pauang coroneles iba,i, man~ga dama
sila,i, sasalubong sa hari at reina.
At man~gag si hatid na tumuloy dito
maquiquipanayam hangang naririto,
houag cang magculang icao aquing bató
sa arao nang bucas pilit paririto.
At pamula dito magpa hangang tuláy
ay lagyan n~g calleng sa linis ay sacdal,
mag cabilang tabi capoua tabin~gan
pulós na de tela,t, sadyang cariquitan.
Sa actong paglacad banda nang música
man~gag tutugtugang caligaligaya,
putaca,i, gayon din man~gag sipag salva
hangan sa pumanhic ang hari at reina.
Icao aquing batóng bigay nang Nuno co
susundin mong paua hin~gi co sa iyo,
guinanap na lahat conforme ang gusto
siya n~gang nangyari sa aua ni Cristo.
Nang quinabucasa,i, ang hari at reina
ay lumacad na n~ga sampong man~ga sama,
bundóc n~g Cantabro ay tinun~go nila
pagdating sa tuláy sinalubong sila.
Niyong m~ga dama,t, m~ga coroneles
nag si cortesia sa haring mariquit,
sa tuláy na yaon ay nang macatauid
paglacad sa calle sayáng di mumuntic.
Tugtog nang música,i, caligaligaya
inam nang putuca,t, nag sisipag salva,
man~ga coroneles at ang m~ga dama
sa lacad na yao,i, guiniguitna sila.
Ang mahal na reina at haring maran~gal
nagtacang totoo sa sayá at dan~gal,
aco ay hari na,i, di co nararanan
ang ganitong diquit man~ga pagdidiuang.
Nang sila,i, sumapit sa bahay nanhic na
lubha pang malaqui pagtatacá nila,
bahay pala rito anác naming sinta
sa sang reino,i, ualang catulad capara.
Hagdanan ay pilac na nag quiquinan~gan
sahig at quisame ay salaming lantay,
ang dingding ay pauang esmaltadong tunay
na naca-aalio sa may dalang lumbay.
Sa loob n~g bahay nan~ga papamute
mutyá at carbungco rubí,t, esmiralde,
ang sahig n~g salas sampon n~g quísame
templo ni Salomón dinaig sa buti.
Ang bubong n~g bahay ay pilac na lantay
cun tamaang sinag nang init nang arao,
sinomang tumin~gin ay di matitigan
at macadudulit sa pagquiquisapan.
Calagayan ninyo pala ay guinhaua
paliguid nang bahay ay jardineria,
itong tauo pala,i, uala mang cuenta
ay di masasabi sasapiting hanga.
¡Oh man~ga guilio co na man~ga anác co
at sampon sa daluang aquing mga apó,
cayo ay cun caya dito,i, naparito
dahilan sa cayo,i, ipinatapon co.
Man~ga loob ninyo ay pacalinisin
ang madlang sigalót sa puso ay ualin,
cahit anong samá sa dibdib ay alsin
magaling ang siyang pagsamahan natin.
Ang mahal na reina naman ay nagbadyá
na tumataguistis ang luha sa matá,
¡oh anác cong bunsó princesa Leonila!
patauad ang aquin na nagauang sala.
Icao aquing bunso,i, sa pinagdanan mo
na hirap dálita,i, pauang tiniis co,
cahima,t, masucal ang puso,t, loob mo
pacalinisin na n~gayon at magbago.
Princesa Leonila sa reina,i, sumagót
sa dalauang matá ang luha,i, naagos,
mahal na iná co,i, malinis ang loob
ni camunti ualang sanhi man at cubot.
Ang pag-uusapan ay n~g matapos na
quinuha ni Juan casangcapan niya,
icao aquing bató sundin mo pagdaca
maghanda n~gayon din mabuting comida.
Sari-saring lutong man~ga masasaráp
pauang de almacen sa putahing sangcap,
sa lamesang guintó ay mahanda agad
gayon ang cubiertos ay guintó ring lahat.
Ang lamesa,i, lagyan n~g telang alfombra
may hilo de orong caligaligaya,
gayon din ang tanang man~ga servilleta
at pulós na pilac yaong man~ga silla.