_Lectio IV._--Hibernia, Sanctorum insula, divina virtute
fecundata, vix orto fidei sole, innumera germina sanctitatis
protulit. Imprimis vero castitatis liliis exornata est, unde
et illustre Apostoli sui Patritii elogium promeruit: Quomodo,
inquit, tota insula plebs Domini effecta est, et filii ejus
ac filiæ Monachi et Virgines Christi esse videntur, et jam
recenseri vix potest earum numerus quae improperia parentum
ac persecutiones hilari animo sustinentes totas se religioni
et Christo voverunt. Inter quas Patritii alumnas se virginum
choro adjunxit Sancta Attracta, quae in Ultonia nobili genere
nata est sed a prima ætate pompas ac divitias respuens saeculo
renuntiavit, et vanitates hujus mundi nihili esse duxit ut
Christi sponsa esse mereretur.
_Lectio V._--Nondum adulta nobile certamen adversus Satanam
ejusque illecebras inivit et votum castitatis emisit. Ut autem
divinis rebus liberius vacaret, natale solum deserens fines
Connaciæ petiit, ibique orationibus et jejuniis vacans tota in
pietatis exercitia et virtutis studium incubuit. Hospitalitatis
quoque gratia enituit et seipsam suasque opes in sublevandis
indigentium miseriis alacriter impendit. Pauperes et ægrotos
undequaque accedentes Christi charitate amplexa est et eosdem
tum terrena ope sublevavit tum veris fidei thesauris divites
effecit. Plures quoque ab iniquitatis semitis ad justitiæ legem
convertit et a servitute idolorum adduxit ad colendum Dominum
ac Deum Jesum Christum, immo miraculorum gloria illustris ejus
sanctitatis fama longe lateque per totam insulam pervulgata est.
_Lectio VI._--Inter innumera vero, quae a Sancta Attracta
mire patrata narrantur, insigne imprimis miraculum est quo
territorium Lugniae in provincia Connaciæ ab horrendo monstro
liberavit. Tota siquidem illa regio belluæ hujus feritate
devastata est, et incolae adeo terrore perculsi sunt ut a
terribili ejus aspectu ad montes et cavernas confugerent.
Attractam tandem supplices rogarunt ut in tanta afflictione
opem sibi et auxilium ferre dignaretur. Respondit inclyta
Virgo: potens est Deus, qui mundum ex nihilo creavit et hominem
de limo terrae ad suam imaginem plasmavit, etiam regionem
istam de tanta peste omnino liberare. Tunc genua flectens
omni fiducia Deum precabatur: Antequam vero suis precibus
finem apposuit, jam exauditæ sunt apud Dominum, et sæva bellua
rugitus emittens et torvo collo in ipsam Sanctam irruens divina
virtute interiit.