[1] Quinze jours gelden, gelijk men weet, bij de Franschen doorgaans
zoo veel, als VEERTIEN dagen, of eigenlijk, twee weken. Daar zij echter
tot twee weken, op die wijs, in de daad vijftien dagen brengen, en het
uit dit werkje niet duidelijk genoeg blijkt, dat de Schrijver slechts
veertien, en niet vijftien dagen, te Londen heeft doorgebragt, heeft de
Vertaler, die toch van zijne lezers gaarne vertrouwt, dat zij, op reis
zijnde, juist op geenen enkelen dag zien, hier het meerdergetal voor
het mindergetal gekozen; wijl quinze toch altijd vijftien blijft, en
er bovendien niets in dit luimige reisverhaal voorkomt, waarom quinze
hier volstrekt veertien zou moeten heeten. Doch reeds genoeg! Wie
zou op zulke, niets ter zake doende, kleinigheden willen vitten!
[2] Op het voorbeeld van den Schrijver, heb ik dezen Italiaan ook
zoo laten koeteren. Het Fransch heeft: J'ij suis venou per faire
oune etct.--Vert.