DE SPOTPRENTEN.

"De zucht, om u mijn zonderling avontuurtje te vertellen," vervolgde

mijn vriend C..., "heeft mij een ander onderwerp uit het oog doen

verliezen, waarover ik u wensch te onderhouden, en waarmede wij

terstond zullen beginnen. Ik bedoel het woord Caricature. Gij zult

mij echter, hoop ik, toestaan, dat Londen ten minste hierin de eerste

stad der wereld mag genoemd worden."

"Ik stem toe, dat er nergens zoo vele spotprenten gevonden worden,

schoon, sedert eenigen tijd, Parijs hierin met Londen om den prijs

schijnt te willen dingen. Maar wat is eigenlijk eene caricature? niets

anders dan eene geschilderde satire. Eene caricatuur moet in

tegenoverstelling van eene schilderij, datgene zijn, wat eene geestige

parodie is in tegenoverstelling van een zang- of treurspel, gelijk wij

dit dikwijls gezien hebben op ons Theatre du Vaudeville, bij voorbeeld

in de zangstukjes Nice en Arlequino Cruello. Doch, van de honderd

spotprenten, welke ik hier zie, zijn er zeker negentig volstrekt

zout- en geesteloos: ook is er geen spoor van teekening in te vinden,

alle regels der kunst zijn jammerlijk geschonden, en men bespeurt

duidelijk, dat het geenszins aan den goeden wil van den broddelaar,

(welken ik met een goed geweten nimmer kunstenaar zal kunnen noemen)

gehaperd heeft, om iets beters voor den dag te brengen; maar dat zijne

onbekwaamheid hem zoodanige gedrochten heeft doen scheppen. Betreffende

de tien anderen, van dezen verdienen negen slechts eenige aanmerking

door derzelver bijtende en boosaardige beteekenis, welke altijd het

uitsluitende kenmerk is, en de tiende alleen zou misschien eenige

verschooning kunnen vinden in de oogen van iemand, die een gezond

oordeel bezit. In een woord, nooit zie ik eene spotprent, zonder aan

Scarron's boertige vertaling van Virgilius te denken."

--"Gij zijt waarlijk al te streng! Laat ons een paar van deze

prentwinkels bezigtigen, en gij zult er spotprenten zien, die u zullen

doen lagchen."

--"Zonder twijfel, ik zal lagchen--even als ik lach over de

verregaande zotheden, welke Brunet en Portier op het Theatre des

Variètés uitventen; maar denk echter niet, dat ik zeg:

J'ai ri, me voilà désarmé!

Ik heb gelagchen, en ziedaar mij ontwapend!

"Neen, mijn vriend! het is slechts een vlugtige glimlach, die volstrekt

niets meer beteekent dan een voorbijgaande reuk, welke reeds zijne

kracht verloren heeft, voordat men hem kan onderscheiden.

"De ouden kenden de kunst van caricaturen te schetsen in den grond;

en ofschoon ons weinige werken van deze soort zijn overgebleven,

weten wij echter genoeg, om te kunnen beweren, dat zij in deze

voortbrengselen van hun genie nooit de regelen der teeken- noch

der schilderkunst verwaarloosden. Een Grieksch schilder eenmaal het

Atheensche volk willende doen gevoelen, dat het beurtelings standvastig

en wispelturig, grootmoedig en wreed, nederig en trotsch, billijk

en onregtvaardig was, kwam op het denkbeeld, om den Athenienzers

deze waarheid in eene schilderij onder het oog te brengen, waarin

hij den schutsgeest hunner stad als eenen zaaijer voorstelde, die

de zaden van alle deugden en ondeugden rondom dezelve strooide.--Een

ander kunstenaar had Timotheus, een' der voornaamste veldheeren van

dat gemeenebest, slapende geschilderd, middelerwijl de godin van het

geluk de vijandelijke steden voor hem in netten ving.--Timotheus deze

schilderij ziende, zeide, wat moet ik doen, als ik ontwaak?--Tot

besluit eindelijk zal ik onder het getal der aanmerkenswaardige

caricaturen uit de oudheid u nog het tafereel opnoemen, waarin een

voornaam schilder zekere groote en schoone koningin, over welke hij

ontevreden was, ten toon stelde in het oogenblik, waarin zij zich

tot eenen geringen visscher verlaagde. Deze, zoo wegens haren wuften

aard en hare losbandigheid van zeden, als wegens den luister harer

bekoorlijkheden, algemeen befaamde vorstin, vond hare beeldtenis

zoo schoon en wel getroffen, dat zij, in plaats van den kunstenaar te

straffen, hem een aanmerkelijk geschenk deed. Ziedaar de ware modellen,

welke de caricatuur-fabrikeurs ten voorbeeld moesten nemen, in plaats

van op lange zoomen papier, uit den mond hunner personaadjes woorden

en spreuken te voorschijn te doen komen, meestal strookende met de

wijze, waarop zij hun onderwerp behandeld hebben. Gij zult mij toch

niet willen betwisten, dat inzonderheid in de Engelsche caricaturen

deze heerschende fouten worden aangetroffen.--De Franschen en Italianen

hebben zich daarvoor beter weten te wachten; maar hier heb ik er zelf

vele gezien, waarin meer penne- dan penseeltrekken gevonden werden."

"De Engelschen hebben derhalve, volgens uwe meening, ongelijk, dat

zij, met betrekking tot de caricaturen, op dezelfde meerderheid,

als op die van den Oceaan aanspraak maken?"

--"Ik zal u op deze vraag antwoorden, zoodra men mij eenen Engelschen

caricatuur-fabrikeur opgenoemd heeft, die waardig is, om aan de zijde

van onzen landgenoot Gallot geplaatst te worden."

Vijftien dagen te Londen, op het einde van 1815. · 第 54 / 70 题