Morto! . . . cxio jam finita!
Kie estas do felicxo?
Kie gloro promesita?
Mia korpo nun--dedicxo
Al la vermoj, al putrado;
La animo bona, sagxa--
La ofer' de l' neestado!
Gxin severa kaj sovagxa
La sendanka, senmemora,
En la tempo de vivado
La servema kaj fervora,
Senanima societo
Ekforgesos nun por cxiam,
Kaj ecx gxemo kaj larmeto
Memorigos min neniam! . . .