Mi amis vin! Senkore vi ne vidis
Varmegan, puran mian amon.
Konfesis mi--sed tiam vi nur ridis
De l' am' unua koran flamon!
Kaj longe mi suferis . . . Vin, amita,
Mi ne forgesis; sed en koro
La flama amo estas estingita,
Pri gxi nur restis rememoro.
Sed kial vi, mi petas al mi diri,
Pasintan en mi amon movas?
Por nove ridi? koron mian sxiri?
Ne, mi suferi pli ne povas!
Ne povas mi . . . cxar multe mi suferis;
Kor' malvarmigxis de l' doloro;
Cxar ami mi jam tute malesperis,
Cxar kredi vin ne povas koro.