(El SCHILLER.)
Tre multe homar' kun espero en koro
Pri vivo estonta parolas,
Kaj cxiam al celo felicxa kaj ora
Aliri plej baldaux gxi volas.
Jen mondo ekvelkas, jen ree disfloras,--
Sed homo esperon sencxese adoras.
Espero kun li sen-aparte vivadas;
Gxi knabon dorlotas, junulon
Per sorcxa radio gxi gaje logadas,
Konsolas cxe tomb' maljunulon :
Li tre lacigita per vojo de tero,
Foriras en tombon kun dolcxa espero.
Ho, ne! gxi ne estas elpenso malvera,
Per revoj malsagxaj naskita!
Ni scias, ni sentas kun kredo sincera,
Ke estos esper' plenumita.
Kaj tiu cxi sento cxu estas kapabla
Nin trompi en nia revajxo agrabla?