_110_ Aenigmatis Varro de utilitate sermonis IIII. ait enim
Plinius: quamquam ab hoc poemate his poematibus facere
debeat, tamen consuetudini et suauitati aurium censet summam
esse tribuendam et quia graeca nomina non debent
latinis regulis alligari. 5
_110._ Char. p. 123, 3: *Aenigmatis Varro ... esse tribuendam*,
ut in Aceste et Anchise Maroni diximus placitum (_cf._ p. 67,
15), *et quia ... regulis alligari*. Consent, p. 2040P.:
secundus modus quo etsi cadunt in regulam regulae tamen
ueluti addictae non seruiunt. ea sunt quae semper singularia
sunt, ut lux. item quae septimi casus tantum singularia sunt
ut sponte tabo. nihil enim prodest esse litteram in his
nominibus ablatiuo singulari debitam, cum alia plurali numero
non attingant, alia eodem modo non mutent. item graeca quae E
littera correpta terminantur, ut ab hoc schemate. hoc enim
liberum est nobis et ad nostram regulam declinare ut horum
schematum his et ab his schematibus, at in contrarium ducere
quae nostra non sunt ut schematum schematis declinemus, sicut
plerumque et in Cicerone et in *Varrone* legimus.