_20_ Quorum nominum genetiui pluralis ante VM syllabam
I litteram merebuntur, accusatiuus, inquit Plinius, per EIS
loquetur, montium monteis; licet Varro, inquit, exemplis
hanc regulam confutare temptarit istius modi: falcium falces
non falceis facit, nec has merceis, nec hos axeis lintreis 5
uentreis stirpeis urbeis corbeis uecteis inerteis. et
tamen manus dat praemissae regulae ridicule, ut exceptis
his nominibus ualeat regula.
_20._ Char. p. 129, 19: Fonteis. *quorum nominum ... ualeat
regula*. _cf._ Char. p. 137, 27. Varro de l.l. VIII 66
p. 440.
2 per.is {*above .: e} _N_ || 5 lyntreis _N_ ||
6 corbeis ω curueis _M_ || inepteis _N_
_21_ Varro dicit ad Ciceronem XI horum poematorum et
his poematis oportere dici.
_21._ Char. p. 141, 29: Poematorum et in II et in III idem
Varro adsidue dicit et his poematis, tam quam nominatiuo hoc
poematum sit et non hoc poema. nam et *ad Ciceronem ...
oportere dici*.
_22_ Plinius sermonis dubii VI de Varrone: quam maxime
uicina Graeco Graeca dicit, uti nec schematis quidem dicat
sed schemasin.
_22._ Char. p 52, 21: Singularia neutra A littera terminata
nulla inueniuntur nisi peregrina, ut toreuma emblema poema,
de quibus dubitatur quem casum genetiuum et ablatiuum
habeant. legimus toreumatum et toreumatorum, toreumatibus et
toreumatis et sic similia. commodius tamen senserunt, qui
toreumatum et poematum dicendum putauerunt, primum quod haec
magis ad romanum colorem uidentur accedere, dein quod
quaecumque nomina genetiuo plurali apud graecos per ων
litteras terminantur, translata in latinum ων in VM mutant,
ut Ἑκτόρων Νεστόρων, Hectorum Nestorum. sic ergo, cum illi
dicant ἐμβλημάτων τορευμάτων ποιημάτων, nos recte
emblematum toreumatum poematum dicimus similiter in genetiuo
quoque singulari ος graecum in is latinum mutamus, ut
ἐμβλήματος emblematis, κηρώματος ceromatis, ποιήματος
poematis, πήγματος pegmatis. nam nominatiuum pluralem
graece proferemus: poemata ceromata pegmata emblemata et
similia. item poematibus schematibus emblematibus dicendum
est, quoniam quaecumque nomina cuiuscumque generis singulari
numero casu ablatiuo per E litteram exeunt, ea in genetiuo
plurali VM et datiuo et ablatiuo BVS litteras habent, ut a
pariete parietum parietibus, a muliere mulierum mulieribus,
ab homine hominum hominibus, a litore litorum litoribus; sic
a poemate poematum poematibus et cetera similia. Cicero in
Verrem IIII tantum emblematum. Romanus (_Char. p. 140, 5_)
poematis refert, quamuis ratio poematibus faciat. nam et
*Varro* sic inscribit in libro suo ‘de poematis’ et Annius
Florus ad diuum Hadrianum ‘poematis dilector’. Plautus schema
pro schemate dixit in Amphitruone (_prol. 117_) ‘huc ergo
processi cum seruili schema’. *Plinius sermonis ... sed
schemasin*.