Cowley was educated at Trinity College, Cambridge; and if I rightly
remember Bonney's _Life of Bishop Middleton_, his affecting allusions to
Cambridge had the highest praise of that accomplished scholar and
divine:
"O mihi jucundum Grantæ super omnia nomen!
O penitus toto corde receptus amor!
O pulchræ sine luxu ædes, vitæque beatæ,
Splendida paupertas, ingenuusque decor!
O chara ante alias, magnorum nomine Regum
Digna domus! Trini nomine digna Dei
O nimium Cereris cumulati munere campi,
Posthabitis Ennæ quos colit illa jugis!
O sacri fontes! et sacræ vatibus umbræ
Quas recreant avium Pieridumque chori!
O Camus! Phoebo multus quo gratior amnis
Amnibus auriferis invidiosus inops!
Ah mihi si vestræ reddat bona gaudia sedis,
Detque Deus doctâ posse quiete frui!
Qualis eram cum me tranquilla mente sedentem
Vidisti in ripâ, Came serene, tuâ;
Mulcentem audisti puerili flumina cantu;
Ille quidem immerito, sed tibi gratus erat.
Nam, memini ripa cum tu dignatus utrâque
Dignatum est totum verba referre nemus.
Tunc liquidis tacitisque simul mea vita diebus,
Et similis vestræ candida fluxit aquæ.
At nunc coenosæ luces, atque obice multo
Rumpitur ætatis turbidus ordo meæ.
Quid mihi Sequanâ opus, Tamesisve aut Thybridis undâ?
Tu potis es nostram tollere, Came, sitim."
_Elegia dedicatoria, ad illustrissimam Academiam
Cantabrigiensem_, prefixed to Cowley's Works,
Lond. 1669, folio.