_(Plaats voor de terechtstelling)_[387]
Die roede lioen:
Nu segt mi, dochter Florentijn.
Wie mach u hier toe hebben bracht,
Dat ghi sijt aldus bedacht[388]
Ende aenbedt enen vremden god
Ende maect met onsen goden u spot, 1030
Ende mint daer toe enen kerstenman?
Bi minen god Tervogan,
Ghi selt daer omme uw lijf verliesen.
Florentijn die maghet:
Vader, die doot willic gherne kiesen
Om den ghenen, diese door[389] mi ontfinc 1035
Ende naect ane een cruce hinc
Met sinen aermen wide ontdaen[390],
Ende liet hem hande ende voete doerslaen
Met plompen[391] naghelen drie.
Ghewarich[392] god, so moetti mie 1040
Bescermen vander hellen brant,
Ende bewaert den hertoghe Gloriant,
Want hi es in pinen groot.
O edel hoghe gheboren ghenoet,[393]
Hoe gherne haddic u noch ghesien! 1045
Maer en mach mi niet ghescien,
Dat doet mijnre herten alte wee.
De hangdief: _(de beul)_
Dien moghdi scouwen nemmermee,[394]
Hoghe gheboren edel wijf,
Want ic u nu sal nemen dlijf, 1050
Dat deert sere die herte mijn.
Och edel joncfrouwe Florentijn,
Waer toe hebdi u gheset?[395]
Woudi noch anebeden Mamet,
Ghi sout noch wel u lijf behouden, 1055
Het comt al touwe bi uwen scouden,[396]
Dat ghi onsen gode aldus blameert[397]
Ende u selven scandeleert[398]
Ende ghi[399] hoghe gheboren sijt.
Die roedelioen:
Ghi gheeft haer alte langhe respijt.[400]
Haestu ende slaet haer af thoet,
Want hare mesdaet es so groet,
Al die werelt en halpe hare niet.