(_Aan het hof te Brunswijk_)
Gheraert, shertoghen oem:
Waer sidi, lieve vrient Godevaert?
Godevaert:
Ic ben hier, heer Gheraert,
Nu segt mi, wats die raet?[24]
Gheraert:
Godevaert, het en dochte mi niet quaet, 40
Dat ons hertoghe, die hoghe baroen,
Enen huwelijc woude doen
Ende dat hi nemen woude een wijf.
Hi heeft soe scone vromen[25] lijf
Ende es een sterc jonc man van daghen: 45
Hadde hi een wijf, si mochte draghen
Kindren, dat ware des lants profijt.
Hets een lantscap groet ende wijt,
Het ware scade, bleeft sonder gheboert.
Daer omme hebbic u gheroepen voert, 50
Dat ghi ons daer toe sout gheraden.[26]
Godevaert:
Heer Gheraert, dat en mochte niet scaden,
Daer hebbic oec onlancs om ghepeinst.
Maer ic segghe u al ongheveinst,
Heer Gheraert, ghi sijt des hertoghen oem, 55
Daer omme moetti sijns nemen goem[27]
Meer dan ic ofte die hem niet en bestaet.[28]
Gheraert:
Wattan,[29] Godevaert, ghi moet ons raet
Gheven, hoe dat wi varen[30] moghen.
Dlantschap waers[31] in goeden hoghen,[32] 60
Hadde hi een wijf ende kinder daer bi.
Godevaert:
Heer Gheraert, daer omme selen wi ic ende ghi
Onder ons beiden daer na spien.[33]
Ic weet ons wel na ene te sien[34]
Die men hem gheven sal herde[35] gherne. 65
Dats die coninc van Averne
Heeft een dochter noyael[36] ende goet,
Ende die oec draecht enen reinen moet[37]
Ende hevet enen goeden aert.
Gheraert:
Sekerlijc, heer Godevaert, 70
Die huwelijc dochte mi goet:
Die coninc van Averne es een edel bloet[38]
Ende die altoes binnen sinen daghen[39]
Sine wapen eerlijc heeft ghedraghen,
Ende sijn vorders[40] van goeder aert. 75
Sekerlike, Godevaert,
Desen huwelijc dochte mi goet ghedaen.
Godevaert:
Laet ons dan toten hertoghe gaen
Ende laet ons hem dit legghen te voren,[41]
Dan so moghen wi spreken horen, 80
Hoe dat hi beraden[42] si.
Nu willen wi gaen ic ende ghi
Ende laet ons horen wat hi seght.
Staet sijn herte daer toe ghewecht,[43]
So willen wi thuwelijc maken dan. 85
Waer sidi, hertoghe, hoghe gheboren man,
Edel hertoghe van Bruyswijc?