Prologhe,
Gloriant, hertogh van Bruyswyck,
Gheraert, shertoghen oem,[4]
Godevaert,
Die Roede Lioen,[5] coninc van Abelant,
Rogier,
Floriant,
Hangdief,[6]
Florentyn die maghet.
Prologhe:
Ic bidde gode den oversten vader
Dat hi ons moet[7] bewaren alle gader.
Heren ende vrouwen, groet ende clene,
Ic bidde u allen int ghemene,
Dat ghi wilt maken een ghestille[8] 5
Ende merct daer na diet merken wille.
Men sal u hier spelen een suverlijc[9] dinc
Van enen hoghen jonghelinc
Die hertoghe was van Bruyswijc.
Hem dochte dat niemen sijns ghelijc 10
Op eertrike niet vinden en mochte,
Ende sprac uut overmoedege gedochte,
Roemeghe[10] worden ende onbekint,[11]
Daer dicke die menege es bi ghescint.[12]
Want wie dat hem te hoghe beroemt[13] 15
Als dan die sake anders coemt
Soe wort hi bi den roeme ghescant:
Alsoe ghevielt desen hoghen wigant:[14]
Al was hi rike[15] ende hoghe gheboren,
Uut groten roem soe quam hem toren.[16] 20
Om dat hi sprac roemeghe woert,
Wert vrouwe Venus op hem ghestoert,[17]
Soe dat sijt namaels op hem wrac,[18]
Die roemeghe worde, die hi sprac,
Alsoe ghi nu hier selt bescouwen.[19] 25
Daer omme radic heren ende vrouwen,
Dat hem nieman te hoghe en sal beroemen,
Want daer es selden ere af comen.[20]
Te hoghen roem en wert nie[21] ghepresen.
Nu bidden wi gode, die wert ghesleghen[22] 30
Ane een cruce om onsen sonden,
Dat wi alle salich werden vonden
Te Josepat in dat soete dal,
Daer God sijn oerdeel besitten[23] sal:
Dies biddic Maria der coninghinnen. 35
Nu hoert ende swijcht, wi gaen beghinnen.