La "Librairie de l' Esperanto" en Parizo petis min, ke mi verku
facilan legolibron por la lernantoj de kursoj aux la
komencantoj, kiuj jxus finis sian lernadon en lernolibro. Mi
intencis prezenti dudek tekstojn arangxitajn tiamaniere, ke en
cxiu estos multaj vortoj pri sama temo de l' cxiutaga vivo. Por
pli bone konservi la intereson de la lernanto en dudek
cxapitroj, mi verkis unu rakonton pri la vivo de junulo, de lia
infaneco, gxis lia edzigxo.
Kompreneble nek romano, nek ecx sprita novelo estas la rakonto,
sed nur aro de dudek cxapitroj pri cxiutaga vivo, ligitaj inter
si per gxenerala senco kaj unueco de persono. Tamen ion pli ol
lernocxapitrojn eble trovos en tiu cxi libro tiuj plenagxaj
personoj, por kiuj ekzistas ia poezia cxarmo en rememoroj pri
infaneco kaj juneco ecx el plej simplaj okazintajxoj de l'
cxiutaga vivo.
Mi rekomendas al la instruantoj de kursoj, ke, post lego de
cxapitro, ili faru multajn demandojn pri gxi kaj donu al la
lernantoj bonan okazon paroli la lingvon. (La demandoj
montritaj en la libro estas nur bazo, kaj la profesoroj devos
plimultigi ilin laux la tempo disponebla.)
Auxdado kaj ripetado de esperantaj frazoj estas la plej
bezonata afero cxe la kursoj, cxar tion la lernanto ne povas
facile trovi hejme en sia lernolibro. Estas necese atentigi la
lernanton pri la _akcento_ (cxiam sur la antauxlasta silabo)
kaj ankaux pri natura kaj ne trolonga elparolado de la vokaloj.
Gxenevo, en Januaro 1909.