Tandem Ulixēs post vīcēsimum annum,
sociīs āmīssīs, sōlus in patriam rediit. Statim
ad casam Eumaeī, subulcī suī, sē contulit. Sed
Eumaeus dominum suum nōn āgnōvit. Canis
autem, quī Ulixem facile āgnōvisset, eī blandīrī
incēpit. Quō factō, Ulixēs omnia Eumaeō
exposuit, et quōmodo rēs ibi sē habērent
quaesīvit. Cuī Eumaeus, "Post profectiōnem
tuam," inquit, "cōnfestim procī ad Pēnelopēn
in cōniugium petendam vēnērunt. Quōs hāc
conditiōne Pēnelopē differēbat: _Cum tēlam
texuerō, nūbam_. Noctū autem quae diē
texuerat retexēbat; quō modō procōs semper
differēbat." Quibus audītīs, Ulixēs, cōnsiliō
cum Eumaeō initō, procōs omnēs interfēcit.