Espereble la studintoj de ĉi tiu libro deziras, sin okupi pli
profunde pri la tie aluditaj demandoj koncerne al Esperanto kaj
Esperantismo, ilia historio, evoluo, organizo k.t.p. Al ili mi
rekomendas la studadon de jenaj verkoj:
Adam Zakrzewski, Historio de Esperanto 1887-1912*. Varsovio,
Gebethner & Wolff, 1913.
Andreo Fiŝer, Historieto de Esperanto. Tiflis, Presejo Esperanto,
1911.
Edmond Privat, Historio de la lingvo Esperanto*. Genève, Universala
Esperantia Librejo, 1912.
Pri la kongresoj oni trovos detalaĵojn en la »Esperantista
Dokumentaro«*, kajeroj 1a (I), 4a (II), 6a (III), 12a (IV), 14a (V),
16a (VI), 18a (VII), 21a (VIII), 26a (IX), 28a (X).
(Franca Esperantisto) Studo pri la organizo de Esperanto.--Étude sur
l'Organisation de l'Esperanto. Paris, Franca Esperantisto 1913.
Smulders, La internacia organizo de la Esperanto-movado. Den Haag,
Sleijffers, 1912.
Aymonier-Ferter, Pri Esperanto. Diskutado pri kelkaj ŝanĝoj de Ido
proponitaj. Paris, Esperantista Centra Oficejo, 1913.
B. Kotzin, Historio kaj teorio de Ido*. Moskvo, Librejo »Esperanto«,
1913.
E. Ĉefeĉ, La elementoj kaj la vortfarado, gramatiko kaj sintakso en
Esperanto, kun notoj pri la novlatinigo »Ido«. Paris, G. Warnier &
Co., 1911.
R. de Saussure, La vort-teorio en Esperanto. Genève, Universala
Esperantia Librejo, 1914.