[60] »Pola Esperantisto«, Junio 1912, represita en
»Oficiala Gazeto Esperantista« V, 3. 1912, p. 100-106.
Regularo de la Internacia Unuiĝo de Esperantistaj Societoj
(I.U.E.S.)
Akceptita de la Naŭa Kongreso Esperantista en Bern, 1913, laŭ
proponoj de D-ro Arnhold kaj aliaj[61]
1. Per tiu ĉi statuto kaj por interligi la Esperantistajn Societojn,
kiuj deziras starigi interrilatojn por la plej rapida sukceso de
siaj klopodoj, estas kreata Asocio nomata _Internacia Unuiĝo de
Esperantistaj Societoj_, kies celo estas, plifaciligi la propagandon
de la Lingvo internacia Esperanto kaj plirapidigi ĝian enkondukon en
la tutan mondon.
2. La sidejo de tiu societo estas la Esperantista Centra Oficejo, kiu
estas komisiita por plenumi la taskon de sekretariejo.
3. Tiu Asocio estas organizita kiel nura federacio, kaj la aliĝantaj
societoj konservas sian memstarecon kaj sendependecon, nur nomante
konsilantojn, por reprezenti ilin en speciala kondukanta supera
komitato ĉi-poste montrata.
Ili nur kune interligas siajn fortojn kaj klopodojn por la studado
de la demandoj, kiuj povas prezenti por ili komunan intereson, kaj
por la sekvoj donotaj, se okazas, al la decidoj de la komitato,
rezultantaj de tiuj esploroj.
4. Povas esti ano de la Unuiĝo ĉiu grupo aŭ societo, ĉu loka,
ĉu faka, regule enskribita sur la listo de la Esperantistaj
societoj, kiuj pagas kotizon al la Centra Oficejo Esperantista, por
ricevi interŝanĝe la servojn kaj la oficialajn dokumentojn de tiu
Oficejo[62].
Nur tiuj anoj de la Unuiĝo povas elekti Rajtigitajn Delegitojn por
la kongresoj, kaj konsekvence voĉdoni en tiuj kongresoj, laŭ la
regularo fiksita por tiu elekto, t. e. unu delegito por 25 elektintaj
anoj pagintaj la ĉiujare fiksotan kotizon (Vidu Oficiala Gazeto, IV,
4, 1911, p. 141).
Nur ili ankaŭ povas grupiĝi aŭ klopodi, laŭbezone, por elekti
la anojn de la Administra Komitato de la Centra Oficejo, laŭ la
regularo antaŭe fiksita por la elekto de la anoj de la Internacia
Konsilantaro, t. e. unu delegito por 1000 elektintaj anoj aŭ
ankoraŭ por ĉiu nacia societo, eĉ ne entenante tiun nombron (Vidu
Oficiala Gazeto, IV, 4, 1911, p. 143, kaj III, 4, 1911, p. 128).