Oficialaj institucioj de la Esperantistaro, t. e. institucioj
starigitaj de la Universalaj Kongresoj de Esperanto, estas la
Esperantista Lingva Komitato, la Konstanta Komitato de la Kongresoj
kaj la Centra Oficejo.
La _Lingva Komitato_ (L. K.) estas fondita dum la 2a kunsido de la
Unua Universala Kongreso en Boulogne-sur-Mer 1905, por konsiliĝi kun
D-ro Zamenhof pri ĉiuj demandoj rilataj al la lingvo. Dum la 4a
kunsido la prezidanto legis »la nomojn de tiuj personoj, el kiuj
konsistos la provizora Lingva Komitato, kies elekton oni komisiis al
D-ro Zamenhof, en antaŭa kunsido. Li petas, ke oni montru aliajn
nomojn, se estas necese, por plenigi la Komitaton. Tiu ĉi granda
Lingva Komitato decidos mem pri sia organizado kaj funkciado, ĉu
elektante oficistaron, ĉu dividiĝante en grupojn«[38].
Laŭ deziro de D-ro Zamenhof efektivigis la direktadon de la Lingva
Komitato s-ro rektoro _Boirac_; la sidejo de la Komitato estas ĉe
Esperantista Centra Oficejo en Paris, rue de Clichy 51.
Dum la 2a Universala Kongreso en Genève la Lingva Komitato estas
definitive aprobita.
Por forigi la malutilojn de la grandnombreco de la Lingva Komitato,
ĝi kreis inter si superan komisionon konsistantan el 18 membroj, kiu
estas nomata _Akademio_.