door MARIE BODDAERT. Geïll. door LOUIS RAEMAEKERS.
=Prijs in prachtband f 1.90=.
Dit nieuwe werk van de begaafde schrijfster speelt op Walcheren in de
jaren toen de bevolking het vreemde dwangjuk moede was en de wensch en
wil wakker werden, dat de Prins van Oranje weer mocht terugkeeren en 't
als van ouds »Oranje Boven" zou worden. De overheerschers keken scherp
toe en waar zij vrienden van Oranje vermoedden, straften zij even
scherp. Vreedzame burgers werden opgebracht, hun huizen doorsnuffeld,
hun papieren in beslag genomen en zij zelf zonder vorm van proces achter
slot en grendel gezet.
In die atmosfeer van geheimzinnigheid, waarin wij ook vaak smokkelaars
aantreffen op avonden dat de storm loeit en Walcheren's kust door de
zee wordt gebeukt, speelt Koen Lievensz een eervollen rol. Het is een
waagstuk, van de kust, bewaakt door gendarmes, in een wrakke boot af
te steken, door de branding heen naar de Engelsche vloot te gaan om
berichten over te brengen en daarna met tijdingen van de buitenwereld op
het eiland terug te keeren. Als ten slotte de Franschen zijn verjaagd,
spreekt schipper Bot deze woorden, welke als een profetie klinken: »_'k
Hoop dat Nederland in de toekomst geen verdere les zal noodig hebben_,"
en met het oog op zijn Gillis en Marees en Koen. »_Met zulke jongens?
Dat's best mogelijk!_"