Nu, infanoj, diras la patrino, mi rakontos al vi iom pri la koboldoj de
mia lando. Antaŭ multaj, multaj jaroj mi estis infaneto same kiel vi,
kaj mi tiam loĝis kun miaj gepatroj kaj gefratoj tre malproksime trans
la maro, en la lando de la meznokta suno. En tiu tempo oni estis tre ema
kredi koboldojn, fantomojn kaj aliajn supernaturaĵojn. Ĉu ili vere
ekzistis? Kiu povas diri!
Nia najbaro Bjorn foje reveturis hejmen el la malproksima urbo, kiam la
rado de la vagono subite rompiĝis. Tuj aperis eta lanternviro kiu
promesis subteni la veturilon se li ricevus unu moneron. Tio plaĉis al
Bjorn, kiu tre volonte promesis, kaj la estaĵo subtenis la veturilon ĝis
ili atingis la hejmon. Bjorn, kiu estis spritulo, tiam ĵetis la moneron
en la lignoamason. Tuj li ricevis teruran frapon sur la orelon, kaj ĝi
fariĝis tute surda. La sekvantan tagon oni trovis lignopecetojn ĉie sur
la korto.
La orelo de Bjorn restis senutila kvankam li vizitis ĉiujn kuracistojn
de la lando. Fine li veturis al Danujo, sed la famaj danaj kuracistoj ne
povis kuraci lin. Post kiam li elspezis multe da mono li revenis hejmen.
Kiam li ree eniris la korton, aperis la lanternvireto kaj diris:
"Kial vi elspezis tiel multe da mono kaj kial vi veturis tra nia lando
kaj al Danujo? Mi mem manfrapis vian orelon, tial ke vi ĵetis la moneron
en la lignoamason, kaj ne donis ĝin rekte al mi. Sed nun mi ne plu
deziras puni vin kaj estu via orelo sana."
[Ilustraĵo: _"Mi mem manfrapis vian orelon," diris la koboldo._]
Tuj la homo povis ree aŭdi per la ambaŭ oreloj.