"Heb je nu ooit zoo iets beleefd?"
"Wil ik je eens wat zeggen, Tournel, hij schaamt zich."
"Hij zich schamen! Waarom?"
"Omdat hij gisterenavond, of liever van nacht, dronken, thuis is
gekomen."
"Wat zeg je daar, Barbara, hij, Dorus, dronken?"
"Hij kon niet eens goed loopen, zeg ik je."
"Dat's niet waar, nicht Barbara, dat is onmogelijk waar, dat geloof
ik nooit!"
"Kijk eens aan, hoe je partij voor hem trekt. Wel! wel! men zou haast
zeggen, dat je...."
"Nu, wat dan?" Augusta's oogen fonkelen, en zij kleurt even.
"Dat je wat voor hem voelde."
"Dat doe ik ook."
"Ei! ei!"
"Ik beschouw hem als een broer, als een besten vriend, van wien ik
heel veel houd, en daarom wil ik niets hooren, dat...."
"O, zoo!"
Hoofdschuddend zegt de grijze Tournel:
"Dronken! Ik kan het haast niet gelooven; 't zou verschrikkelijk zijn."