Daer na voer alexander wech: eñ alle s[~ij] volck eñ sij quamen in een
dal daer veel serpenten in waren die den steen Mirauden dragen in haren
hals die schone warẽ: eñ dat heer wãner menich: Daer nae quã alexander
onder wonderlijke beesten die hoofden haddẽ ghelijc leeuwen Ende daer
mede quamen voghel grijpen die hẽ veel quaets deden ende dat heer
weerder hem teghens mit speren eñ mit scutten sterckelijc. nochtans
lieten si daer wel twee C: mannen doot: maer onder cleyn ende groot
sloegen sij daer wel acht duysent beestẽ doot Hier nae quamen sij op een
ryuiere ghehieten Ecclinas. eñ dat water is derdalf mijle wijt: eñ an
elcke syde stont groot lanc riet dat meerder eñ langer was dan eenich
boom wesen mochte. eñ dat riet lach al vol olyphãten. mer sij en deden
alexãder noch sijn heer gheẽ quaet Eñ alexander voer mit sinen heer ouer
dit water mit scepen vã ryet gemaect Eñ doe sij alle ouer waren so
ontfinghense die wilde luden alle dat heer vriendelic Si vonden daer
wilde wijuẽ in een water die schoen wit haer hadden eñ schone claere
hudẽ Dese wiuen plegen dicwijle mannen te vaen eñ [ver]drenckense of
sloeghense doot of brochtense ter doot mit haer grote luxurie Alexander
vinc twee van dese wijuẽ die een huyt haddẽ soe wit als znee Van daer
quamẽ sij opter ryuiere Gãgres die indẽ bybel Fyson hiet. eñ sij coemt
wten paradyse Dese ryuiere is soe wijt datmen vãden enen oeuer anden
anderẽ niet ouersien mach Daer nae quamẽ sij daer sy beesten võden die
voor wten hoofde quamẽ groote hoornen die ghetant waren als een saghe:
eñ vã dien sloegen sij doot viii M: eñ vier C: