Cap: liij.
Als alexãder gegeten hadde so was hi zeere naerstich om voor den dage te
comen totter zonnen boom om weder antwoorde te ontfaen vã dat hi
begeerde Eñ hi ginc ter mueren waert vãden bosche mit die drie die mit
hẽ waren Eñ doe sij tottẽ pape quamẽ vonden sij hẽ noch slapende eñ
gedect mit huden bouẽ eñ beneden. want die ludẽ en hebben anders gheẽ
slaeplakens Eñ bi hẽ lach een harde corste op een tafel vã balsame
gemaect die hẽ des auõts gebleuẽ was. eñ daer bi lach een mes vã yuorien
wãt in dat lãt en is gheen yser noch loot mer daer is alte veel gouts.
noch die luden en hebbẽ daer gheen laken: Eñ die pape stont op eñ ghinc
mit hẽ binnen: Alexander ginc staen voor der zonnen boom eñ aenbede hẽ
Ende hi pensde wye hẽ doden soude eñ wat s[~ij]re moeder eñ s[~ij]re
suster geuallen soude Als die zõne began te rijsen: soe antwoorde hẽ der
zonnen boom in gryex aldus Alexãder Seydẽ wi v diẽ verrader die v ter
doot brengen sal. so soutstu hẽ doden. eñ also soudt ghi dat dinc
verdriuen dat immer gheschien moet Wãt ouer een iaer eñ ix: maendẽ sult
ghi steruen te Babilonien in die stadt: Maer men en sal di dijn lijf
niet nemen mit ysere noch mit stale noch mit metael noch mit siluere
noch mit goude Wãt ghi sult mit fenijn vergeuen wordẽ Olymphias sal eẽ
iãmerlicke doot steruẽ. eñ men salse onbegrauen latẽ om datse die
vogelen eñ beesten eten sullen Dijn suster sal lãge in groter eeren
bliuen: al en salse niet lãge leuen Ghi sult al die werelt onder v hebbẽ
als een here. Nu gaet henen eñ ruymt onsen bosch eñ en vraghet ons niet
meer. eñ vaert haestelijc ter poorten van Faciaten waert daer Porrius eñ
dijn heer v wacht Die pape seide v hantgheslach eñ screyinge [ver]torent
god zeer eñ dẽ heyligen boom Here coninc ruymt haestelic dat bosch. Veel
ludẽ twijfelen wye dese antwoorde gaf. want die bomen en spreken niet:
Sulcke luden segghen dattet een engel gods was Ander seggen dattet die
duuel was: maer dat en gheloue ic niet Want die duuel en mach alle
gepensen vandẽ mensche niet wetẽ. eñ hi en mach niet weten wat daer
geschien sal. eñ al seit die duuel somtijt waer nochtãs veynst hi dicke
logene Mer om dat stẽme seide al dat waer was soe houde ic nochtans dat
sij vã gods wegen was.