Cap. l:
Die pape seide tot alexander Hebt v herte eñ v gepeyns voor v: waer of
dat ghi weten wilt mer en spreect niet mer peynst mitter herten eñ syet
opwaert naden boom Ende hi sal v dan antwoorden soe wat ghi begheert te
weten: want sij spreken gryexe eñ ioetsche tale beyde gader zeer wel Die
coninck eñ sijn geselscap te samen wachten hẽ van quaden berade eñ sij
sagen ten bome waert op Alexander peynsde of hi mit gheluc eñ seghe
weder te lande keren soude Doe antwoorde hẽ der zonnen boom eñ seide
Alexander ghi sult alle die werelt onder dijn bedwanc doen eñ onuerwõnen
bliuen vã striden. eñ heere bouen alle die werelt wesen: mer nẽmermeer
en coemt gi te lãde. Dit seide die boom in ioedtscher tale mit cleynre
sprakẽ: Mer dit woort misquã alexander harde zeer eñ hẽ was leet dattet
alsoe veel vã sinen ridders hoorden. eñ sij begonsten te weenen Eñ
alexander [ver]boetet hẽ allen mit giften eñ mit dreygen dat sijt nyemãt
en souden seggen dat sij gehoort haddẽ. eñ hi wilde bliuẽ om anderwerf
ãtwoorde te ontfaen vander manẽ boom Mer die pape seide hẽ dat dit niet
wesen en soude voor ter middernacht dat die mane rijsen soude Hier om so
bleef alexander daer. eñ hildt mit hẽ Pernitasse eñ Fylotinen eñ Clytone
s[~ij] neuen die cortelic wt gryekẽ gecomen warẽ: Wãt die mane seide hẽ
dat hem nyemãt doot slaen en soude mogen eñ hier õ ontsach hi hẽ te min.
eñ liet alle die ander ridders wten bosch gaen.