Capittel xlv:
Binnen enen iare geuiel dit wõder Want alexander verwan Darius in die
meye: eñ in die hoymaent verwan hi Porrius Daer nae indẽ oest nam
alexander mit hẽ C: eñ l: heren vã Indien die alle die wegen kẽden. eñ
hi voer wech õ dat hi alle die wildernissen van Indien sien wilde eñ hi
toech doer dat groote santachtige lant dat daer leit: wãt in dat lant
vantmen eerst zydẽ werck. eñ daer maectmen zydẽ clederen In desen wech
haddẽ alt heer groten noot vã dorst. wãt sij en vondẽ gheen water Mer
int heer was een ridder die een helm waters had gecregen mit groter
pinen eñ die brocht hi mitten water tot alexander dat hijs loon woude
beiaghen Doe nam alexãder den helm mitten water eñ storten wt voor dz
heer eñ dese vromicheit benã menighen man sinen dorst Daer nae quamẽ sij
tot eenre ryuiere die soe bitter was datter gheen mãnen of beesten of
drinckẽ en mochtẽ Hier bi proeftmen dat eẽ mensch meer lijdẽ mach dan
een beeste: Want vã groter noot soe licten sij som kout yser eñ som
loot: eñ som drõcken si oec vryne eñ olye Ontrent noen quamẽ sij bi eenẽ
berch daer sy alle dat volck naect sagen Eñ Alexander badt hẽ dat sij hẽ
goet water wijsen soudẽ. mer doe scuylden sij alle neder: eñ men schoet
vã ouer dat water nae hẽ: eñ doe decten sij hẽ te meer: Doe beual
alexander õ dat hẽ des volcx [ver]wõderde twee C. vã sinen luden ouer
die ryuiere te zwẽmen: mer als sij die helft ouer geuaren warẽ soe
[ver]betense die water paerdẽ mit groter torment Doe wort Alexander so
grã dat hi. C vã sinen leytsmãnen inder ryuiere dede werpen: eñ die
water paddẽ haddense haest gegetẽ Corts hier na võden sij ludẽ die hẽ
water wiseden. mer als sij totten water quamẽ soe hadden sij alden nacht
genoech te doen om tegen die leeuwen te vechtẽ eñ tegen tygren eñ beeren
daer sij hẽ mit pinen doer verweerden
Van den serpenten eñ anderen dieren die alexãder vreesden: