Ca. xliij:
Alexander wort vã sijnen vriendẽ wter stat gedragen eñ sij beclaechdẽ
zeer Eñ alle dat volc vã binnen der stadt sloegen sij doot Hier
gedoechde Alexander grote smerte eer hi ghenesen was Eñ hier bekende hi
eñ seyde Al hout mi alt volck dat ic iupiters zone bẽ Dese wonde leert
mi dat ic een sterffelic mẽsche ben wãt hi conste qualic genesen Eñ doe
hi genesẽ was soe bereyde hi hẽ ter stont õ voort te varẽ Mer hi sende
Polipertoene mit een schoen here in Babilonien wãt hi was mitten heer
verladen: eñ hi was selue beradẽ dat hi die groote zee syen wilde eñ hi
ghinc te scepe om dat lant te besien dat daer binnẽ lach Sinte
Augustinus seit dat hi op die zee een hooft rouer vincg ghehieten
Dyometes Doe vraechde hẽ Alexander wat verwoetheyt dat hẽ daer toe
iaechde dat hi mit scepen in die zee voer rouen: Die rouer antwoorde wat
duvel iaecht v dat ghi alle die werelt doer roeft Want õ dat ic mi
auenture mit cleynre menichtẽ so hietmen mi rouer: eñ v hietmen coninc
ende heere om dat ghi meer volcx hebt Want alsmẽ gerechticheit after
laet soe en ist conincrijck anders niet dan diefte eñ groten roef. mer
dat wi rouers hieten dat is om cleynẽ roef eñ moort die wi doen