Capittel xl.
Binnen deser tijt beryet hẽ Alexander dat hi Porrius beroepen soude te
campe Eñ hi ontboet Porrius dattet scãde waer dat lãtsheren haer heer so
zeer auenturen souden Eñ hi ontboet hẽ dat hi tegen hẽ te cãp quam man
teghens man: eñ soe wye verwõnen bleef die soude sijn heer mede
[ver]wonnen bliuen eñ onderdaen wesen dẽ ghenen dien verwõne Porrius was
hier of zeer blijde eñ hi nam dẽ camp aen teghen Alexander Want hi
mercte inden strijt dat alexander mer vier cubitus lanck en was. eñ hi
was vijf cubitus lanc eñ oec groot eñ sterc Dus ontfinc Porrus dẽ camp
te vechtẽ teghen alexander: hi verwõnen wye mochte. Hier en binnen
ontteykende hem Alexander eñ voer indẽ berch daer Porrius lach eñ hi
geliet hem oft hi copen wilde wijn ende vleysch Eñ doe hi voor Porrius
quã: soe vraechde hẽ Porrius wat alexander dede. eñ hoe oudt dat hi was
vã iaren Alexander antwoorde Onse coninc hout hẽ als een ionc man plach:
want hi sit in sijn tente biden viere als hi ghewoen is eñ hi wermt hẽ
Doe wort Porrius zeer blijde om dat hi teghen enen ouden man vechten
soude. want hi was ionc eñ onuersaecht Doe antwoorde hi Wat meent
alexander eñ waer voor hout hi ons eñ waer om en merct hi sijn outheit
niet Alexander antwoorde weder Here ic ben een maet ridder. so dat ic
ten nausten niet en weet wat alexander doet Eñ Porrius beryedt hem dat
hi Alexander eenen brief gaf daer groot gedreych in ghescreuen stont. eñ
hi gheloefde hem groot goet op dat hi desen brief alexander gaue: Ende
doen zwoer Alexander seluer dat alexander dien brief sien soude oeck
watter nae quame Eñ aldus voer hi weder te sijnen heer waert Daer na
vergaderden dese twee coningen indẽ camp eñ als si vochten soe wareu sij
lange in twifel in beyde dẽ herẽ wye dattet schoenste hadde: mer
alexander was altijt op sijn hoede Eñ daer Porrius bi auenture op sijn
volck sien soude soe stack hẽ alexander mitten swaerde een grote wonde
eñ hi moest hẽ op geuen tot alexanders wille Doe dit dat volc van Indien
sach so liepen sij op alexãder om dit te wreken Maer Alexander die badt
hẽ dat sij hem een luttel woude horen spreken Ende doe verwanse
alexander mit schonen redenen eñ woorden Alsoe dat sij alexander voor
haren heere ontfingen eñ sij bleuen hem daer nae voort onderdanich.