Op een tijt sat alexander in een feeste eñ hi sat eñ at eñ dranc mit
sinen voorbarigẽ heren soe dat hi al drõcken wort Eñ men began daer te
spreken vã Philippus alexanders vader Eñ die heren begonsten Philippus
te prysen: mer Alexander prees hẽ bouen sinẽ vader eñ verhief hẽ harde
zeer Eñ dat meeste deel vã sinen heeren warens hẽ mede: om dat sij hem
daer aen lief wilden seggen Maer daer was een ridder die Clitus hiet: eñ
hi peynsde hi soude die waerheit segghen hi balchs hẽ wye wilde eñ hi
prees meer Philippus. Doe wort alexander op hẽ zeer vertorent eñ hi
greep een spere die een knecht in sijn hant hadde eñ hi doerstac dese
Clitus die een out vroem ridder was: Eñ doe dese Clitus doot lach soe
riep alexãder tot hẽ Besyet wat v Philippus nv helpẽ mach Maer des
anderen daeghes als hi nuchteren geworden was eñ gedocht wat hi gedaen
hadde soe wilde hi hẽ seluen gedoot hebbẽ vã rouwe. ende hi ghinc eñ
wilde Clitus cussen Ende en haddent hem sijn vrienden niet benomen: hi
soude hem seluen op die seluer stede gedoot hebbẽ Want hi bedochte hem
seluen dat Clit[us] suster sijn amye was: ende dat hi oec om dese selue
saeke ghedoot hadde Persemoene ende Fylatone ende veel ander luden van
sinen genoeten Dit ghinc Alexander alte zeer beclagẽ. alsoe dat hi in
veel daghen niet en at Tot dat hem geboden sijn heeren dat hi ate Eñ
sonderlinge Calistines sijn gheselle die mit hem voor Aristotiles ter
scholen ghinc. eñ dese was zeer wijs eñ hi was cortelic tot alexander
gecomẽ om hem wat goets te raeden.