Ca xxxiij

Doe alexander ghecomen was ten berge vã Caspien soe senden die x:

gheslachten van israhel boden an hem Eñ sij baden oerlof dat sij tegen

hẽ wt trecken mochten Doe vraechde alexander die saken waer om dat sij

soe geuãgen waren Eñ doe sij hẽ seiden dat sij god vã israhel

openbaerlic gelaten hadden eñ haddẽ een gulden calf aen ghebeden eñ dat

hem god propheten te voren geseynt hadde: dat sij hier om souden worden

geuangen geuoert en dat sij nimmermeer weder keeren en souden Doe

antwoorde alexander dat hijse noch nauwer besluten soude Eñ doe dede hi

die nauwe wegen van die geberchten bemueren: Eñ doe hi sach dat dit

werck omleyt was õ te volmakẽ mit menschẽ pinen soe badt hi god vã

israhel dat hi dit werck volmaeken wilde Eñ te hãts ghingen die roetsen

eñ die bergen die een aen die ander: soe datmẽ daer nẽmermeer ouer comen

en mach Eñ hier wort gheopenbaert dat god niet en wilde dat sij

nimmermeer wt quamen: Nochtãs seitmen dat sij wt comen sullẽ ten eynde

vãder werelt. Eñ si sullẽ groot volc verslaen Doer god so groten daet

dede õ een quaet mẽsche: wat sal hi dã doen om dẽ goedẽ

Hier beghint die hystorie Vanden grooten Coninck Alexander · 第 47 / 100 题