Capittel xxvi.
Des anderen daechs haeste hem Darius ten strijde Eñ alexãder hadde
langhen tijt in sorghen geweest om den strijt te hebben: soe dat hi
binnen al dier nacht niet en konde geslapen: sonder inden morghenstont:
Eñ alexander bleef slaepende tot dat alle sijn heer stõt gebattaelgijt
om te striden sõder dat hẽ haer coninc gebrac Persenio ginc in alexãders
tente daer hi lach eñ sliep Eñ hi vraechde hẽ waer bi dat hẽ die slaep
nv so soet was eñ het is nv tijt vã vreese te hebbẽ Alexander antwoorde
Nv bẽ ic vã so groter sorghen vry om dat ic hier ter stedẽ striden sal
om alle die heirscappie te winnen die Darius gheleesten mach Maer vlyede
ic nv eñ vloet hi mi na so waret tijt vã vresen Nv gaet eñ besyet dat
nyemant ouer die ryuiere en ware: mer laet Darius eñ sijn heer al ouer
comen wãt ic sal te hants bereyt wesen Hier en binnẽ quam Darius ouer
een brugghe mit alle sijn heer: Eñ Alexander toech hem teghen mit sijn
volck. eñ daer wort anxtelic geuochten Maer die van Persen hadden alte
samen dat afterdeel. eñ sij begonnen sterckelic te vlieden: want in
ghenen strijt die voor geweest hadde en bleuen soe veel doden alst hier
dede Als Darius sach dat sijn volck verwonnen was soe wilde hi hẽ seluen
doden of inden strijt steruen eer hi vloede Maer een sijn vriendt
ontriedet hem eñ hi deden keeren sijns ondancx ouer een brugge in een
stat Eñ hi hiet datmen die brugge breken soude: maer Darius seide datmen
des niet doen en soude: Want dat waer iammer dat wi ons ander luden die
noch ouer sijn indẽ strijt eñ sullen moeten vlyen dat wi hẽ die vlucht
benamen: also dat vã groten drange die opter bruggen was meenich mensche
verdranc in die strange Des Alexander zeer blijde was.