Alexander bereyde hem anderweruen tot Darius wert: eñ hij bestont eenen
swaren wech Want Darius lach doen mit sijnen heer op die Tygre: eñ hi
hadde daer tot s[~ij]re hulpe vier hõdert duysent mannen te voete eñ
C.m: vrome ridders als Iustinus bescrijft: Doe alexander dit vernã soe
badt hi sinẽ here dat sij willichlic vechten soudẽ õ des ghewins wille
eñ niet wt vreesen Als Alexander tot Darius waert reedt soe voer in sijn
heer mit hẽ een ridder wt Persen gewapẽt als die grieken Dese ridder
stont eñ wachte een wijle eñ meende Alexander doot te slaen: mer dat
benã een polette die hi op sijn hooft hadde Ter stõt soe wort dese
ridder gevangen eñ men brocht hẽ voor alexãder Eñ hi vraechde hem. Wat
hi hem wilde Die ridder antwoorde hẽ In enen vermeten bẽ ic hier gecomẽ
Wãt had ic v doot geslagen eñ ic dã ontreden hadde so soude mi Darius
sijn dochter hebbẽ gegeven. eñ een groten deel vã sinen rijcke Alexander
prijsde hem dese vromicheit eñ hi hiet hẽ vry wech rijden. Als Alexander
Darius naecte soe dede hi een wõderlic dinc Hij dede veel beesten
vergaderẽ eñ hi dede hẽ an die hoornen eñ sterten rijsen binden. om
dattet een woudt eñ een bosch soude schijnen van veere Ende om dat hi
mitten rijsen die sij nae hem sleepten aenden stert die droghe mollen of
sant zeer soude doen stuuen. eñ datmen also niet en soude mogen bekẽnen
dat heer datter after quam Men beghan daer te vechten eñ alexander wort
daer ghequetst: Ende den strijt wort soe sterck. datmen lange twijfelde
wye die zeghe hebbẽ soude Maer int eynde vloet Darius eñ alle sijn heer
mit hem: Eñ vas sinen heer worden verslagen lxiij:m. mans te voet eñ
x:m. ridders. eñ daer waren geuangen lx:m: mãnen. Hier teghen verloes
Alexander van sijnen luden hondert eñ xxx. mannen. noch hondert eñ L:
Ende aldus soe verginc den strijt.