Capit xi:
Pansames hadde gewacht dat alexander in oerlogen lach mit een groot heer
Wãt alexander wort op die tijt also zeer [ver]maert vã vromicheden
datmen hẽ zeer ontsach: Dese Pansames quã mit groter macht op Philippus
dẽ coninc ter wijlen dat Alexander wech was eñ hi wilde Philippus ter
doot brengen, eñ hi nã Olymphias die coninghinne mit crafte Maer die
auẽture geuiel also dat alexãder thuis quã varen ter wijlen dattet
gheuechte was. eñ hi vinc dien Pansames. Als alexander vernam dat sijn
vader noch leefde soe brocht hi Pãsames voor hẽ. eñ hi gaf hẽ een bloot
swaert in sijn hant eñ hi hiet hẽ dat hi hẽ seluen wreken soude ouer
sinen vyãt Eñ Philippus stac Pãsames doer sijn gemacht dat hi doot bleef
Eñ doe Philippus cranc begonst te wordẽ so seide hi Mi en is niet leet
dat ic steruẽ sal: wãt hi is doot die mi geslegen heeft: Mer Alexander
lieue zone ic peynse om die woordẽ die mi v moeder seide als sy v droech
Ic heb begheert eenen wreker. eñ mit desen woordẽ so sterf hi Die coninc
Philippus conste veel vã wapenen ende vã ridderscap eñ hi was een cloec
orlochs mã eñ hi was altijt wel versyen vã wapenen eñ van scatte om te
wederstaẽ al wes hi te doen hadde Hi was altijt op sijn hoede eñ nimmer
meer en was hi moede rouens. als nv was hi ontfermhertich eñ als nv loos
Eñ ten dochte hẽ gheen misdaet al haette hi enen man altijt noch hoe hi
hẽ verwinnẽ mochte wast heymelic of mit logenẽ Hi was goedertierẽ eñ
moordadich eñ hi beloefde meer dan hi dede: hi was vrient daert hẽ
vromen mochte: maer anders en mocht nyemãt aen hem comen. Hi toende
vrientscap dẽ gheenen die hi haette: eñ die vriẽden waren maecte hi
tonvriende Eñ hi conste hẽ wel an beyde syden vriendelic gelaten. om
vordeel daer an te verweruẽ. hi was oec zeer scalc in s[~ij]re talen
Valerius scrijft oec vã Philippus dat hẽ eens ontboden was dat alexãder
sijn zone vrientscap beiaghen wilde an enighe ludẽ mit gelde Doe screef
hi an hem O Alexander lieue zone Waer hebt ghi gheleert dat ghi vriendẽ
mit gelde copen wilt daer gheen trouwe in wesen en mach: Want die
vrienden die men mit gelde coept alsmen hem niet meer en gheeft so is
die vrientscap al gedaen Hi scrijft oeck hoe Appollijn Philippus ontboet
een teyken s[~ij]re doot aldus: want hi hiet hẽ wachten vanden waghen
Hier om brac die coninc Philippus alle die waghenen van sinen lande eñ
hi dede karren daer voor makẽ Mer Apollijn die meende dat die waghen die
in Pansames swaert gescreuen stõt een teyken daer Philippus mede
[ver]slagen was Philippus die coninck van Macedonien badt sinen zone
Alexãder d[at] hi mit schone woordẽ die ghemeente te vriende soude
houden. eñ dat hijse vriendelick toe spreken soude als hijse gemoette.
eñ oec dat hi die ridders vrientscap soude bewijsen als hijse gemoette
eñ dat hijse mit hẽ ten eten soude leydẽ Orosius scrijft dat Philippus
die coninck des daechs te vorẽ eer hi gheslegen was gevraecht wort. wat
doot dat hi alre liefst te steruen had Hi antwoorde Ic prijse datmen
enen grotẽ here nae veel zegen eñ eeren die hi gewõnen heuet: datmen hẽ
sonder vreese oft verradenisse verslae als hi sittet in payse eñ in
groter eren eñ dat hi dan sterue sonder euel of ziecheit Eñ dit selue
geschiede hem: eñ die goden en mochtent niet beletten. al hadde hi haer
luttel eren gedaen Wãt al hadde hi haren tempel eñ haer outaer beroeft.
nochtãs en mochten sijt niet beletten hi en sterf alsoe hi begeerde Hi
plach oec haer beelden te breken an stuckẽ om die giericheyt vãden goude
daer sij of gemaect warẽ