"Dignitatem et _venustatem_ discerni voluit Marcus Tullius, ut
dignitas viris, _venustas_ foeminis sit attribuenda."
—Non. Marc.
Vide _de Offic. lib._ I.
VER: Pro puella tenellula et formosa.
"_Ver_ vide: Ut tota floret! ut olet! ut nitide nitet!"
—Plaut. _Trucul._ II, IV, 2 sq.
Tu mihi da contra pro verno flore tuum _ver,_
Ut nostra exsuperes munera muneribus.
—Apul. _ex Catalectis vet. poet._
VERA PUELLA: Juvencula primi floris, quae fuco annos non mentitur.
Seu caperis primis, et adhuc crescentibus annis,
Ante oculos veniet _vera puella_ tuos.
—Ovid. _Art. amat._ I, 61 sq.
VERENDA: (_Plin. jun._) Pudenda utriusque sexus.
VERETRUM: Mentula.
"Nam saepe in ipso opere venereo, dum _veretrum_ infra cunnum
agitatur, fervente ipso motu libidinis, ante jactum seminis virilis
(foeminae) frequenter semen emittunt."
—Q. Sorani _Pseudepist. de Priapismo Cleopatrae_, IV, _in fine._
VERNA: Proprie qui domi natus ex ancilla.
...et infantes ludebant quatuor, unus
_Vernula,_ tres domini...
—Juv. XIV, 168 sq.
...futuit ancillas,
Domumque et agros implet equitibus _vernis._
—Mart. I, LXXXV, 3 sq.
VERPA: Virga virilis; a verrendo; similitudine instrumenti quo camini
verruntur.
...nam nihilo minore _verpa_
Es fartus...
—Catull. XXVI, 4 sq.
Quae quot nocte viros peregit una,
Tot _verpas_ tibi dedicat salignas.
—_Priap. Carm._ XXXIV, 4 sq.
Hinc:
VERPI: Pro Judaeis, tanquam _verpa_ signatis; nam circumcisione nudatur
penis eorum. Sic acriter Juvenalis de Romanis judaizantibus.
Quidam sortiti metuentem sabbata patrem,
Nil praeter nubes et caeli numen adorant;
Nec distare putant humana carne suillam,
Qua pater abstinuit; mox et praeputia ponunt.
Romanas autem soliti contemnere leges,
_Judaicum_ ediscunt, et servant ac metuunt jus,
Tradidit arcano quodcumque volumine Moses.
Non monstrare vias eadem nisi sacra colenti,
Quaesitum ad fontem solos deducere _verpos._
—Juv. XIV, 96 sqq.
VERVEX: Imbellis ad venerem, quum _verveces_ sint castrati.
"Liberi loci potestas sit vetulis _vervecibus_."
—Plaut. _Casin._ III, II, 5.
"Quam quum _verveceus_ Jupiter bene validam, floridam et succi esse
conspiceret plenioris, etc."
—Arnob. _adv. Gent._ V.
VESICA: In obscenis, de podice; sensu paedicationis.
"Ut quia te tango, mel mî videor lingere!—Effodere hercle hic volt,
credo, _vesicam_ villico.—Ultro te amator, apage te a dorso meo."
—Plaut. _Casin._ II, VIII, 21 sqq.
VESTES CROCOTULAE: Odoribus suffectae; ad usum mulierum et
effoeminatorum. A _croco_, qui est species nardi. Vide Cic. _de
Aruspic._
"Quid istae, quae _vesti_ quotannis nomina inveniunt nova: Tunicam
rallam...caltulam, aut _crocotulam_."
—Plaut. _Epidic._ II, II, 45 sqq.
Vobis _picta croco_ et splendenti murice _vestis._
—Virgil. _Aeneid._ IX, 614.
VESTES INCESTAE: Indumenta quibus sternebatur more antiquo novae nuptae
lectus genialis.
"Thalamum _incesta_ exornaverat _veste_."
—Petron. _Sat._
VESTES PURAE: Quae dabantur agentibus annum decimum sextum.
Tempore quo primum _vestis_ mihi tradita _pura_ est,
Jucundum quum aetas florida ver ageret,
Multa satis lusi...
—Catull. LXIII, 15 sqq.
Hinc:
VESTICEPS: Pro adolescente. (_Fest._) Contra _investis_ dicebatur pro
impubere.
VESTICONTUBERNIUM FACERE: Rem agere eodem lecto; concubare, coire; a
vestibus et stragulis quibus exornabatur torus nuptialis, ut jam
diximus verbo VESTES INCESTAE.
"Et quid agebas, inquit, frater sanctissime? quid _vesticontubernium
facis_?"
—Petron. _Sat._
Nemo tentis mentulis, det nemo nervis otium;
Ecce passeres salaces, ecce rauci turtures
Hac super virente myrto nos amoris admonent
Cum puellis dulce inire _vesticontubernium._
—_Carm. antiq. a Douza editum._
VEXARE LECTUM, FOEMINAM: De senibus et diffututis, qui casso labore
frustra venerem tentant.
Cum sene communem _vexat_ spado Dindymus Aeglen,
Et jacet in medio sicca puella toro.
—Mart. XI, LXXXII, 1 sq.
Desectos sic fama viros, ubi cassa libido
Foemineos cultus, et non sua bella lacessit,
Irrita _vexato_ consumere gaudia _lecto._
—Auson. _Epigr._ CXXV.
VEXATAE VESTES, COMAE: Deformatae, quod accidit ex concussibus
venereis. Signum furtivae molitionis.
"Rapuit deinde tacenti speculum, et, postquam omnes vultus tentavit,
quos solet inter amantes risus frangere, excussit _vexatam_ solo
_vestem,_ raptimque[TR1] aedem Veneris intravit."
—Petron. _Sat._
...nec, prima si luce egressa, reverti
Nocte solet, tacito bilem tibi contrahat uxor,
Humida suspectis referens multitia rugis,
_Vexatasque comas,_ et vultum auremque calentem.
—Juv. XI, 184 sqq.
VIA SACRA: Scortis frequentissima.
Sola tibi fuerant sestertia, Miliche, centum,
Quae tulit e _sacra_ Laeda redempta _via_...
—Mart. II, LXIII, 1 sq.
VIDUA: Non tantum de muliere cujus vir defunctus, sed de quacumque
foemina, quae concubante caret. Nam _vidua_ idem est ac _vacua_. Sic:
VIDUA: Pro virgine.
Ut _vidua_ in nudo vitis quae nascitur arvo,
Nunquam se extollit, nunquam mitem educat uvam...
......
At si forte eadem est ulmo conjuncta marito,
Multi illam agricolae, multi coluere juvenci.
Sic virgo, dum intacta manet, etc.
—Catull. LVII, 49 sqq.
VIDUA: Quae concubitu caret, aut castitate, aut deficientibus
admissariis.
Decem per annos _vidua_ respiciam virum?
—Senec. _Agamem._ vers. 157.
"...nupsitque hodie, Nubet mox noctu: nunquam ego hanc _viduam_
cubare sivi; Nam si haec non nubat, lugubre fame familia pereat."
—Plaut. _Cistell._ I, I, 45 sqq.
"Psyche virgo _vidua_ domi residens."
—Apul. _Met._ IV.
VIDUA: Quae cum viro cubat, sed imbelli et nullo ad venerem.
"Se rectius _viduam,_ et illum caelibem futurum fuisse contendere,
quam cum impari jungere, ut elanguescendum aliena ignavia esset."
—Tit. Liv. I, _de Tullia majore._
"Nupta ea est, an _vidua?_—Et nupta et _vidua._—Quo pacto potis
_Vidua_ et nupta esse eadem?—Quia adolescens nupta est cum sene."
—Plaut. _Mil._ IV, I, 18 sq.
VIDUA NOX: Quae caret venere.
An contentus fuit _vidua_ pudicaque _nocte?_
—Petron. _Sat._
Cur ego tot _viduas_ exegi frigida _noctes?_
—Ovid. _Ep._ XIX, 69.
VILIA MEMBRA: Pudenda virorum.
Et secet ad Phrygios _vilia membra_ modos.
—Tibull. I, IV, 70.
Caedunt jactatis _vilia membra_ comis.
—Ovid. _Fast._ IV, 244.
VINCULA: Id est amoris. Inter tritissima amasiorum vocabula. Nec sine
sale tamen illud Apuleii:
Sic me custodi, Cosconia, neve ligata
_Vincula_ sint nimium, neve soluta nimis.
Effugiam laxata nimis; nimis aspera rumpam:
Sed neutrum faciam commoda si fueris.
—_Ex Catalectis veterum poetarum._
VIOLARE: Puellam vitiare; contaminare.
"..._violavit_ virginem pro vitiavit, dicebant; aeque eadem modestia
potius, cum muliere fuisse, quam concubuisse dicebant."
—Varr. _de Ling. lat._ V.
VIR: Pro marito. Similiter _mulier_ pro uxore.
"_Vir_ ego tuus sim? ne me appella falso, falso nomine."
—Plaut. _Amph._ II, II, 181.
Sic hodie rustici apud Gallos uxores suas vocitant _notre femme_.
VIR: Pro genitali membro.
"Pinus illa quae in sanctum matris deae solemniter infertur, nonne
illius est imago arboris, sub qua sibi Atys _virum_ demissis
genitalibus abstulit?"
—Arnob. _Adv. Gent._ V.
Itaque ut relicta sensit sibi membra sine _viro._
—Catull. _de Aty_, LVIII, 6.
PARUM VIR: Effoeminatus.
"Ut fortasse corpus vulsum, fractum incessum, vestem muliebrem,
dixerit mollis et _parum viri_ signa."
—Quintil. _Inst. orat._ V, 9.
"Hinc etiam turpibus indignisque in eum verbis non temperatum, quum
_parum vir_ ore quoque polluto diceretur."
—A. Gell. I, 5, _de Demosthene._
Flectere te nolim, sed nec turbare capillos;
Splendida sit nolo, sordida nolo cutis.
Nec tibi mitrarum, nec sit tibi barba reorum.
Nolo _virum_ nimium, Pannice, nolo _parum._
—Mart. II, XXXVI, 1 sqq.
VIRUM QUAERERE: Quem videbant hominem, vestitu, victu, incessuque
mollem, more pathicorum, de eo dicebant: _hic virum quaerit_. Sic Cinna
poeta de Pompeio magno:
Fasciola qui crura tegit, digito caput uno
Scalpit, quid credas hunc sibi velle? _virum._
—_Editum a Scaligero._
...Omnibus ergo
Scorta placent, fractique enervi corpore gressus,
Et laxi crines, et tot nova nomina vestis,
Quaeque _virum quaerunt_...
—Petron. _Sat._
VIRA: Pro foemina.
"Sed foeminas antiqui, quas nunc diximus, _viras_ appellabant. Unde
adhuc permanent _virgines_ et _viragines_."
—Festus.
VIRAGO: Foemina fortis, quae, modo virorum, virilia opera patrat.
Hoc concussa metu mentem, Juturna _virago_
Aurigam Turni media inter lora, Metiscum
Excutit...
—Virgil. _Aeneid._ XII, 463 sqq.
...Quoties Arcton populata _virago_
Hippolyte niveas ducit post praelia turmas.
—Claudian. _de Raptu Proserpinae_, lib. II.
"Huic uxor _virago,_ quae illum in hanc dementiam praecipitavit."
—Vopisc. _in Proculo._
VIRIPOTENS: Mulier nubilis et matura viro. Vide _ff._ LVI, II, 30.