CUCULLUS: _Cucullo_ aut pallio caput obnubebant viri, quum ad scorta
irent.
"Invenit filium adulterum, _obvoluto capite_, et non occidit."
—Fortunat. _Lib. rethor._
"Eum suus pater cum pallio ab amica adduxit."
—Naev. _apud Gell._ VI, 9.
_Cucullus_ enim indumentum muliebre, quo et etiam utebantur pudibundae
meretrices.
...Dormire virum quum senserat uxor,
Ausa Palatino tegetem praeferre cubili,
Sumere nocturnos meretrix Augusta _cucullos_,
Linquebat, comite ancilla non amplius una...
—Juv. VI, 116 sqq.
Vid. _Ferrar. de Re vestiaria_, IV, 20.
CUCULLUS, CUCULUS, CUCUS: Avis ex accipitrum genere, cujus natura est
ova sua alieno nido supponere: inde ponitur pro _adultero_ a Plauto in
_Asinar._, de sene in lupanari ab uxore deprehenso.
"At etiam cubat _cuculus_; surge, amator, i domum."
—Plaut. _Asin._ V, II, 73.
"Cano capite te _cuculum_ uxor ex lustris rapit."
—Id. _Ibid._ V, II, 84.
Falso ergo etymo _cuculum_ dicunt Galli cujus uxor moechatur. Vid.
_Erasm._ et CURRUCA.
CUCUMIS: Pro mentula, ratione formae.
"At pudet... num radix fuit?... non fuit...num _cucumis?_ Profecto
hercle non fuit quidquam olerum!"
—Plaut. _Casin._ V, II, 32 sq.
Hinc antiquum proverbium, _cucumere vescens mulier lanam texe_, ideo
dici videtur, quia textrices parte plurima veneriae erant.
CUCURBITARE: Rem veneream agere. (_Spalman. Gloss. archaeologicum_).
CULEOS: Pro culo.
Id quod nos culum, _culeon_ ille vocat.
—_Priap. Carm._ LXVIII, 6.
CULEX: Paedico.
Ego nolo florus esse,
Ambulare per tabernas,
Latitare per popinas,
_Culices_ pati rotundos.
—Hadrian. _Epigr. apud Spartian._
_Culices pati_, idem est ac Θηνίζεσθαι. Vid. _Suid._
CULTORES: Pro amasiis.
"Te rogo ne fastidias hominem peregrinum inter _cultores_ admittere;
invenies religiosum, si te adorari permiseris."
—Petron. _Sat._
Gallice _des adorateurs_.
CULTUS: Corporis cura et ornamentum.
1° _Cultus virorum._ Paucis his verbis fere totus includitur.
Rador, subvellor, desquamor, pumicor, ornor,
expilor, pingor...
—Lucil. VII, 6 sq.