VIII. HYMNUS POST IEIUNIUM

Christe servorum regimen tuorum,

mollibus qui nos moderans habenis

leniter frenas facilique septos

lege coerces:

ipse cum portans onus inpeditum 5

corporis duros tuleris labores,

maior exemplis famulos remisso

dogmate palpas.

Nona submissum rotat hora solem

partibus vixdum tribus evolutis, 10

quarta devexo superest in axe

portio lucis.

Nos brevis voti dape vindicata

solvimus festum fruimurque mensis

adfatim plenis, quibus inbuatur 15

prona voluptas.

Tantus aeterni favor est magistri,

doctor indulgens ita nos amico

lactat hortatu, levis obsequela ut

mulceat artus. 20

Addit et, ne quis velit invenusto

sordidus cultu lacerare frontem,

sed decus vultus capitisque pexum

comat honorem.

Terge ieiunans, ait, omne corpus, 25

neve subducto faciem rubore

luteus tinguat color aut notetur

pallor in ore.

Rectius laeto tegimus pudore,

quidquid ad cultum Patris exhibemus: 30

cernit occultum Deus et latentem

munere donat.

Ille ovem morbo residem gregique

perditam sano male dissipantem

vellus adfixis vepribus per hirtae 35

devia silvae.

Inpiger pastor revocat lupisque

gestat exclusis humeros gravatus,

inde purgatam revehens aprico

reddit ovili: 40

Reddit et pratis viridique campo,

vibrat inpexis ubi nulla lappis

spina, nec germen sudibus perarmat

carduus horrens:

Sed frequens palmis nemus et reflexa 45

vernat herbarum coma, tum perennis

gurgitem vivis vitreum fluentis

laurus obumbrat.

Hisce pro donis tibi, fide pastor,

servitus quaenam poterit rependi? 50

nulla conpensant pretium salutis

vota precantum.

Quamlibet spreto sine more pastu

sponte confectos tenuemus artus,

teque contemptis epulis rogemus 55

nocte dieque;

Vincitur semper minor obsequentum

cura, nec munus genitoris aequat,

frangit et cratem luteam laboris

grandior usus. 60

Ergo ne limum fragilem solutae

deserant vires et aquosus albis

humor in venis dominetur aegrum

corpus inervans,

Laxus ac liber modus abstinendi 65

ponitur cunctis, neque nos severus

terror inpellit, sua quemque cogit

velle potestas.

Sufficit, quidquid facias, vocato

numinis nutu prius, inchoare, 70

sive tu mensam renuas cibumve

sumere temptes.

Adnuit dexter Deus et secundo

prosperat vultu, velut hoc salubre

fidimus nobis fore, quod dicatas 75

carpimus escas.

Sit bonum, supplex precor et medelam

conferat membris, animumque pascat

sparsus in venas cibus obsecrantum

christicolarum. 80

The Hymns of Prudentius · 第 19 / 59 题