De schrijfster dezer „Herinneringen”, mijne hooggeschatte nicht,
verzocht mij haar boek een woord tot geleide op zijn weg naar het
publiek mede te geven. Ik voldoe aan dit verzoek met graagte, omdat
deze „Herinneringen”, elke op zich zelven en alle tesamen ons het beeld
voor oogen stellen van eene vrouw wier leven en streven van hare vroege
jeugd af tot haren hoogen ouderdom toe slechts door ééne gedachte is
voortbewogen geworden: zich te stellen in den dienst der belangen van
de vrouw en te arbeiden aan hare politieke en sociale gelijkstelling
met den man. Het voorbeeld van den vader en den broeder prikkelde haar
het geneeskundig beroep te kiezen en, trots alle bezwaren en
moeilijkheden een halve eeuw geleden daaraan verbonden, weet zij
toelating te verkrijgen tot de universiteit. Hier zet zij, niet
ontmoedigd door tegenwerking en bespotting, kalm en met groote
regelmaat hare studie voort, die zij bekroond ziet met hare bevordering
tot arts en de verkrijging van den doctoralen graad. Zoo terdege voor
de intrede in het werkelijk leven bekwaamd, heeft zij van nu af geene
andere eerzucht dan deze: hare kennis en gaven te wijden aan de
verzachting van het lijden der vrouw en tegelijkertijd aan de opheffing
der vrouw uit den staat van inferioriteit waarin zij verkeert. Hare
drukke geneeskundige praktijk wendt zij aan om den last van het
moederschap te beperken en laster en verdachtmaking vreest zij niet als
het geldt ongewenschte geboorten te voorkomen. En zij beperkt zich niet
tot het stellen van hare medische wetenschap in den dienst van de
vrouw, maar wordt ook op sociaal en politiek gebied de voorvechtster
van de rechten der vrouw en van haar medezeggenschap aan het
staatsbestuur. In den langen, bangen strijd voor het algemeen kiesrecht
der vrouw hier te lande, heeft dr. Jacobs het leeuwenaandeel gehad en
haar wilskracht is het vooral geweest die de vrouw het stembiljet in
handen heeft gegeven. Ook de vredesidée heeft in haar een kampioen van
den eersten rang gevonden en met vooraanstaande vrouwen in het
buitenland heeft zij telkens opnieuw op de bres gestaan voor de
bestrijding van den oorlog. De „herinneringen” vormen eene eenvoudige,
pittige schets van het rijk en vruchtbare leven dezer kloeke vrouw.
Zonder eenigen opsmuk of pretentie voorgedragen, dwingen zij
bewondering en eerbied af voor de krachtige, vriendelijke schrijfster
en zijn zij voor de jongeren een lichtend voorbeeld van wat kennis,
wilskracht, toewijding en uithoudingsvermogen in staat zijn te wrochten
in het publiek belang.