TORALBA: Si peccatum nullum est nisi voluntarium, ut quidem omnes
theologi1 confitentur, peccatum originis nullum esse potest, quia nulla
est in nascente peccandi2 voluntas. Quod si ita est anxia de trinitate
disputatio, ac multo difficilior de incarnatione divinitatis, item de
ascensione Dei hominis in coelum ac de caeteris id genus divinis ac
naturae legibus valde contraria diluuntur.
1. Augustinus, l. 1. de libero arbitrio. Lombardus l. III. 2. Alibi:
_peccati_.
CURTIUS: Ut nullum sit originale peccatum, fieri nullo modo potest,
quia nihil frequentius in Veteris et Novi Testamenti tabulis reperitur.
SALOMO: Non dubito, in eo Adamum peccavisse, non quod poma 297 vetita
decerperet, ut vulgus puerili errore opinatur, sed quia mentem, ab
intelligibilium rerum contemplatione abductam, cupiditatum ac sensuum
illecebris inescari et obrui pateretur. Sic enim Ebraeorum theologi
acutissimi1 mulieris appellatione sensus corporeos, mariti vero nomine
intellectum significari ajunt, ut serpentis verbo voluptatem, quae
quasi serpens corporis latebras subire ac meatus omnes sensuum et
orificia tentare, vim tamen praecipuam dentibus exserere et in ventre
reptare solet. Sed utcunque peccavit Adamus, cur peccatum illud ad
posteros innocentes redundaret? aut si vitia transferantur ad posteros,
virtutes quoque transferri necesse est, ac multo magis quam vitia, cum
in universa natura bona malis semper fuerint potentiora, ut superius
demonstratum est. At omnes philosophi aeque ac theologi2 diuturna
experientia duce compertum habuerunt, nullas parentum virtutes ad
posteros traduci. Non poterunt3 igitur transfundi peccata, cum sit
eadem contraria disciplina, ex quo sequitur, nullum esse originale
peccatum.
1. Philo legg. alleg. I. II. III. de Mos. II. de gigantibus. Rabbi
Ruben in libro Aboth Nathan c. 16. [N.] 2. Aristotelis Ethic. Plato in
Menon. Scotus sentent. l. II. 3. Alius: _possunt_.
CORONAEUS: Ista quidem fuit Pelagii haeresis,1 jam pridem theologorum
summa consensione repudiata et conciliorum decretis explosa, nostraque
aetate Tridentini concilii2 summa autoritate fracta ac rejecta. Sic
enim decretum est: Eum qui peccatum Adami ad posteros propagatum negat,
aut ei solum nocuisse aut corporeas tantum imbecillitates transfusas
aut aliter quam Christi morte aboleri potuisse3 putat, anathema esto.
Quae dicta Pauli verbis ac sententiis nituntur. Quemadmodum enim ait
Paulus:4 _Mors imperium habuit ob unius peccatum, ita unius morte
gratia latissime propagatur ad salutem._ Cur etiam quereretur David his
verbis:5 _Ecce in sceleribus conceptus sum et in peccatis concepit me
mater mea._
1. Augustinus l. XI. de nupt. et l. II. contra Pelag. 2. Sess. V. c. 2.
3. 5. 3. Deest in alio codice. 4. Rom. 5, 17 sq. 5. Psalm. 51, 7.
OCTAVIUS: Manichaeorum haeresis est, inquit Augustinus,1 peccatum
originis defendere.