CORONAEUS: Non video, cur Pater noster Christi cedere debeat Lassalae
Ismaëlitarum aut schema Hebraeorum.
SALOMO: Nostrum illud schema, quod ab omnibus Judaeis quotidie
usurpatur, non est precatio, sed commemoratio, ne ab aeterno Dei cultu
unquam discedamus. Quin Moses in concione totius populi eadem verba sic
expressit, quae a Latinis et Graecis non satis apte reddita mihi
videntur. Sic enim opinor melius1: _Audi Israël! Is qui est aeternus
Deus noster, aeternus est unus, amabis igitur Deum tuum aeternum ex
toto corde tuo et tota anima tua et toto impetu virium tuarum. Atque
haec verba, quae jubeo, in corde tuo haerebunt, eaque saepius
inculcabis liberis tuis, seu domi sedeas, seu ambules, seu jaceas, seu
surgas, et alligabis ea ad manum, et quasi monumenta erunt pro oculis
tuis, quin et asscribas ea postibus domus tuae et pro foribus tuis._
Illud est schema nostrum, quod in membranis vitulinis2 scriptum et in
capsulis conditum brachio sinistro alligamus quidem et capiti inter
caesariem et frontem, idque chaldaica vox Tephilin a תָפֵל, quod
_alligare_ vel _appendere_3 significat: alii ab hebraica voce תפלחן,
quae orationem significat4, quoniam ea quotidie quasi preces
sanctissimas recolunt. In iisdem etiam membranis inscribunt periodum e
decimo tertio capite Exodi, quae incipit: _Memento diei hujus, quo
egressus es ex Aegypto_, usque ad haec verba: _A diebus in dies_5, et
ex eodem capite, paulo post periodum, quae incipit: _Et erit, cum
introducet te_, usque ad haec verba: _quod potenti manu eduxerit nos
Deus ex Aegypto_6. Item periodum ex secundo capite Deuteronomii, quod
incipit: _Exit itaque si audiendo_, usque ad haec verba: _coelum supra
terram_7.
1. Deuter. 6, 4 sqq. 2. Alius: _fibulanis_. 3. Alibi: _apprehendere_.
4. Desunt haec octo antecedentia verba in aliis codicibus. 5. Exod. 13,
3 sq. 6. Exod. 18, 7-9. 7. Deuter. 11, 1 sqq.
FRIDERICUS: Tanta Judaeorum superstitio est, ut satis esse putent ad
salutem adipiscendam, eas membranas circumferre, ut1 quidem Catholici
163 principium evangelii Johannis collo alligant, ea spe ac fiducia, ut
ab omnibus calamitatibus ac morbis tuti sint, quas ligaturas
execrabiles appellat Augustinus.